‘Aldırma, genelde beni gülerken görmedıklerı için böyle bakıyorlar.’
‘Garip ‘
‘Garip olan ne?’
‘Sizi ne zaman görsem gülüyorsunuz oysaki ‘
‘Evet, seni ne zaman görsem gülüyorum.’
"Felaketim olacakmış gibi gel ki sana olan beklentilerim azalsın. Öyle bir gel ki bu yıkımın içinde gözlerim seni arasın. Rızamı almadan çat kapı gel. Gel ki bu bekleyiş sona ersin."
"Asil?" Dedi pelerininden yüzü görünmeyen oğuz. "O bir ışıktan gelen! Onu bu kadar şımartma!"
Gözlerini devirip, "Seni mi şımartayım, Oğuz?" Diyerek onu deli etti. "Şımartacağım kadar güzel değilsin."
Benim kardeşim anne sevgisine muhtaç küçük bir çocuktu. Ben ona sadece bir abla değil, anne de olmaya çalışmıştım. Onun için neler yapabileceğimi bilmiyordu. “Ben hep yanındayım, korkma.” Korkuyordu, Itır sadece çok korktuğunda başını dizlerime koyup bana sığınırdı.
Oysaki onu her şeyden koruyacak bir ablası olduğunu bilmiyordu.