Nur
@Kitap_okuu
39 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
O kadar mı sevdin, Adem abi?
O kadar mı? O bile yetmez, kızım.
Yaşıyorum ama nasıl olduğunu bir sor.
Bir şirket, para, evler, arabalar... Ne önemi var ki? Güldeste'ye bir kıyafet alamadım.
İstediği kitapları alamadım. Bir defteri bütün ders için kullandı da bir defter bile alamadım.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Evlenmemişsin.
Evlenmedim.
Niye?
Zaten evliyim.
O hâlâ hayatta. Nefes alıyor, benimle konuşuyor, kitap okurken benimle okuyor, yarası derin, hâlâ kanıyor ama ben Güldeste'nin yarasına bile ihanet edemem, Timur.
Ne dirisine ne ölüsüne yüz çeviririm.
Benimle kal, Ukde.
Yalvarırım, benimle kal.
Kapatma gözlerini, sakın kapatma.
Böyle gidemezsin. Ne olur, benimke kal.
Ukde! Ukde, bana bak!
Dünyaya gözlerimi açtığımda gördüğüm ilk yüz onun yüzüydü.
Duyduğum ilk ses onun sesiydi ve göğsünde soluduğum ilk koku onundu.
Dünyaya Eflah'ın yüzüyle, sesiyle ve kokusuyla merhaba demiştim.
Mutluydum aslında çünkü dünyaya gözlerimi yumarken de gördüğüm son yüz Eflah'ın yüzüydü.
Kulaklarımın duyduğu son ses onun sesiydi.
Soluduğum ilk ve son koku yine ona aitti.
Eflah Yargı benim için başlangıç ve son gibiydi.
Ukde, hayır!
Beni bırakma.
Yapma bunu, Gözlerini açık tut.
Gitme.
Yalvarırım, bunu yapma bana bu kadarını yapamazsın!
Eflah'ın kollarındayken titremelerim onun titremelerine karıştı.
Ben canım yandığı için titrerken o, bana bir şey olacak korkusuyla titriyordu.