ÖZLEლ ツ
@Kitaphuzuru_
hemşire
Lisans
373 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Kime sarılırsam sarılayım, kimi kucaklarsam kucaklayayım, kollarımı kime açarsam açayım sanki hep kendi kollarıma kavuşuyor, içimde bir tuhaf bir boşluk, sonunda hep kendime sarılıyordum. İçimdeki yalnızlık, boşluk ve gam hissini kimse söküp alamıyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarıda kesilmiş, tamamlanmamış, olmamış, kursakta kalmış, gideni ayrı kalanı ayrı yaralamış ya da tükenmiş her aşkın hakkıydı son bir veda.
İnsan ölüyordu ama kokular kalıyordu geriye. Sesler ve hatıralar kalıyordu. Bakışlar kalıyordu.
Ben büyürken o ufaldıkça ufalmıştı. Ben onun babası olmuştum, o çocukluğuna dönmüştü… Bütün babaların, çocuklarını neden “babacığım” diye çağırdığını tam da o an anladım galiba. Günün birinde ister istemez yer değiştireceklerini, biri büyürken diğerinin küçüleceğini, zamanın tersyüz olacağını bildikleri için.