Özlem'in Kütüphanesi
@Kitapkolik_kahvekolik
365 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Hayatta öyle günler vardır ki ne kadar ileri gidersen geçmişe o kadar yaklaşırsın. Yarın geldiğinde. dününe daha yakın olursun. Ve ertesi gün, bir öncekine... Biliyor musun? Gelecek, insanları geçmişe geri götüren tek şeydir. Tüm insanlar önünde sonunda ya gözyaşlarıyla ya da sessizlikle geçmişlerine dönerler.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat işte...Bazen yorar insanı, çok yorar.... Öyle ki kaleminizi sayfalarına koyup bir süre kendinizle kalmayı istersiniz. Hiçbir sey yapasınız, kimseye de konuşasınız yoktur. Ama sorun şu:Geri döndüğünüzde birisi, hayat kitabinızin sayfalarının arasındaki ayracı götürmüş olur ve siz de hangi sayfada kaldığınızı hatırlamazsınız. Kaybolursunuz. Dünyada hiçbir sey, hayatınızın neresinde olduğunuzu bilmemekten daha kötü olamaz...
Birinin karşınızda durup gülümsemesi, her zaman onun iyi olduğu anlamına gelmez. Arkasında sopa mi saklıyor. bilmelisin. Belki sana gülümsüyor ama arkasıda göğsünü yarmak için sakladığı bir hançer ya da ok var. Birinin sana gülümsemesi o kişinin iyi biri olduğu anlamına gekmez. Birinin surat asıp somurtması da onun kötü olduğu anlamına gelmez. Belki zavallı adam elinde, arkasında bir çiçek dalı, hatta_bir parça ekmek saklıyor olabilir. Tavus. anla artık! Insanların içi önemlidir, içi! Başını eğip kuyunun içine bakmadan, onun suyla mı dolu olduğunu,yoksa kuru mu kaldığını;içinde hayat mı taşıdığını yoksa akreplerle ve yılanlarla mı dolu olduğunu bilemezsin.
Biz insanlar ne kadar basitiz. ne kadar âciziz ki hicbir şeyi kavbetmeden özlemeyiz Bir şeyi veya bir kişiyi özleyebilmek için ondan uzak
olmamız gerektiğini kim söyledi? Özlemenin görmemekle alakası vok, orada olmamakla alakası yok
Bazen her şeyi ve herkesi özlemen gerekir Kendi ellerine bakıp onlari ne kadar özlediğini söylemelisin. Bazen çevrendeki insanların karşısına oturup gözlerinin içine bakmalısın ve " Sizi özledim, demelisin. Iste o zaman onların iyiliğini ve kötülüğünü kabul edersin İşte o zaman hiçbir şeye ve hiç kimseye darılmazsın.
Bazen sana ait olan yaraları da sana ait olmayan yaraları da özlersin. İste o zaman biz insanların kendimizden başka hiçbir şeyimizin olmadığını ve birbirimizin elinden tutup şunu söylemek zorunda olduğumuzu anlıyorsun
"Istediğin gibi ol ama kal. '" Bazen hayatta gözlerini kapatıp uzak zamanları düşünmen gerekir. Yüzyıl sonra, hatta bin yıl sonra.... Benden senden hiç kimseden hiçbir izimizin kalmadığı; hiçbirimizin en ufak bir hatırasının, en ufak bir işaretinin kalmadığını günlere... Her sey sessiz. Ne sen varsin ne kardeslerir ne anne baban ne komsuların ne dostların ne arkadaslarır ne düsmanların ne de tanıdığin ve tanımadığın kişiler. Üzücü, değil mi? Birini özlüyorsun, değil mi?
Şimdi gözlerini aç, Herkes orada. Yabancılar orada. Hiç tanımadığın tüm insanlar bile orada. Herkes orada O yüzden üzülme. Çünki ihtiyacın olan her sey, iyisiyle kötüsüyle var. Ama bu sefer "iyi" ve "kötü olmak artik senin için bir kriter değil. Önemli olan. onların varlığını. Ve bir şeyi sonsuza kadar kaybetmediğin sürece bunu asla bilemeyeceksin.
Olmak en değerli şey. Bahçenin köşesinde halının üzerinde oturup şeker kıran annenin olması gibi,çuval bağlayan babanın olması gibi.