Bir yerden geçiyorsun. Tanıdık bir yerden. Özlemişsin orayı. Anılarına bakıyorsun hala oradalar. Ancak Çoğu şey değişmiş.
Özlem.
O kadar güçlü bir duygu ki. Değişmeden önceki halini özlüyorsun. Orada yaşadıklarını özlüyorsun. Düşündükçe kalbin sıkışıyor. Sözlerin doluyor. Boğazın düğümleniyor...
Tanıdık insanlar var. Ama orada yaşadığın anılardaki insan yok. Unutmuşsun belki de. Sesini, yüzünü, mavi gözlerini.
Hatırlamaya çalıştıkça gözlerinden yaşlar süzülüyor. Geceleri onu düşünüyorsun. Belli etmiyorsun. Onsuz yıllar geçiyor. Özlüyorsun. Ama geri gelmeyeceğini biliyorsun. O seni görüyor sen görmesen de. Elinden hiç bir şey gelmiyor...