Kitap kurdu
@Kitapokuru11
Doğum tarihimle ölüm tarihimin arasındaki kısa çizgiye bir aşk sığdırabilirsem ne âlâ... Geri kalan her şey başkalarının olsun.
Bitişik sevmeli insan, ara vermeden her an. Alışmaktan vazgeçmeli, sevgisini güçlendrmeli."Neden seviyorum" diye sormalı kendine. Bir cevap bulamadığında yalnızlaşıyorsun işte. Sahi neden seviyorsun? Birkaç madde sıralayabilmeli insan. Yoksa hep bir sıradanlık, hep bir yenilik arayışı... İnsanın işi birini hakkını vererek sevmek olmalı. İlişki monotonlaşsa da sevmeli, rengârenk devam etse de... Ben senn "Neeeee" deyişini sevdim. Sonra bir sürü şey daha... Bir de telefonu çat diye kapatışlarını...
Israrla sesini duymak, onunla bir şeyler yapmak ya da her zaman yanında olmak falan istyoruz. Bazen yanındayken sıkılıyoruz, bazen telefonda konuşurken heyecanın bittiğini hissediyoruz. Artık onu kıskanmıyorsun mesela, çok fazla aramak gelmiyor içinden. Zaman zaman tam arayacakken vazgeçiyorsun. Belki o arasın istiyorsun, belki de artık kendinden emin değilsin. Sürekli aynı şeyler yapmaktan oluyor bu aslında.
Bitti işte ama söyleyemiyorsun, çünkü o da senn gibi düşündüğünü söylerse, bunca zamandır kandırıldığını anlıyorsun.
Bittiğini hissettiğinde çok kötü oluyor insan.
O andan sonra konuşuyorsun ama biliyorsun ki boşa. Hâlâ onu seviyorsun belki ama yetmiyor işte. Sıradanlaşıyorsunuz, ilişki heyecanını kaybediyor.