Gülcann
@Kitapperimiss
Bir ömür daha isterim kitap okumak için…
“Sen, yersiz yurtsuz olmak ne demek bilir misin ? Hiçbir yere ait olamamak, hiçbir kalbe sığamamak… Sevilmemek ne demek hiç bildin mi ? Gitmek isteyip de gidecek bir yer bulamamak. Bir kere gittim ben ve tüm haklarımı orada bitirdim. Son sığınağımdaydım, biliyorum. Burası son liman…”
“Bir ressamın paletindeki renklerin karışması sonucu oluşan o renk gibi ismi konulmamış bir renktim ben artık…”
Unutmuyor...Alıntı
Eskisi gibi olmak, yaşanmamış saymak mümkün müydü ? Unutmak tek çare ama nasıl ? Unuttum deyince unutuyor mu insan ?
İnsanın geleceğe dönük beklentisi olmayınca günlerin nasıl geçtiğinin de bir önemi yok galiba…
Tüm renklerini kaybetmiş çorak bir toprak gibi hissediyordum kendimi. Yılların ağırlığı vardı üstümde. Yaşanmamışlıkların ve bir daha yaşanması mümkün olmayacakların ağırlığını taşıyordum. Başı ve sonu belli olan, en önemli kısmı yırtılmış bir kitap gibiydim…