bibliyofil
@Kitaprota
Hiç evlenmeden ölen bay ve bayanların, ahiret yaşamında ebedi yalnızlığa mahkum olmasını önlemek için, ölüler de evlendirilirdi. Örneğin, bekar olarak ölen bir erkeğin ailesi, yine bekar olarak ölen bir kızı ailesinden ister, sanki yaşıyorlarmış gibi her şey gerçeğine çok uygun olarak ölü düğünleri yapılırdı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evlenmek isteyen bir genç, yayını gererek bir ok atar ve okunun düştüğü yere evini yapardı. Türklerde ev ve aile kutsal sayıldığından, yeraltı tanrısı Erlik, aileyi kötü ruhlardan korumak için her evin kapı eşiğine iki görevli kordu. Onlar sürekli kapıda nöbet tuttuklarından, kapı eşiğine basmak, orada oturmak nöbetçileri kaçırtır ve ev her türlü kötülüklere açık hale gelirdi. Bu nedenle Türkler kapı eşiklerine basmamaya dikkat ederlerdi.
Öyle sultanlar vardır ki, cariyelerine aşık oldukları halde karşılık göremeyince durumu olgunlukla karşılayarak onların sevdikleriyle evlenmelerine izin vermişlerdir. Örneğin; I. Abdülhamit, Ruhşan isimli cariyesine sırılsıklam aşık olmuş, tüm çabalarına karşın yüz bulamayınca aşkını kalbine gömmek zorunda kalmıştı.
Fatih Sultan Mehmet, İstanbul'un kuşatılmasına müneccimlerin belirledikleri eşref saatinde başlamıştı. 1. Abdülhamit bunları hiç itibar etmez gaybı yalnız Allah'ın bildiğine inanırdı. XVII. Yüzyıl padişahlarından III. Mustafa ise müneccimlere gereğinden fazla önem veriyordu. Bir gün çevresindeki danışmanlarına, " Avrupa'da yaşanan büyük gelişmelerin nedenini" sorunca kendisine, Batı'daki kralları doğru yönlendirebilen bilge müneccimlerin olduğunu söylemişlerdi.
