Anadolu insanının biriktirme huyu vardır.
Avrupalı bir şeyi beğenmediği zaman hemen söyler. Sanki marifetmiş gibi!
Anadolu insanı ise beğendiğini söyler, beğenmediğini bir kenarda dinlenmeye alır. Bir başka deyişle biriktirmeye koyulur.
Üstelik, o da tıpkı Avrupalı gibi, yaptığının bir marifet olduğunu zanneder.
"Seneler sürer her günüm
Yalnız gitmekten yorgunum
Zannetme ki sana dargınım
Ben gene sana vurgunum
Başkalarına gülsem de
Senden uzakta kalsam da
Sevmediğini bilsem de
Ben yine sana vurgunum."