Elif Verim
@Kitapseven_45
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
son nefese kadar1000Kitap
Yazma
Selamlar nasılsınız?
Bugün sizlere @ilknuryaylımateşi’nin kaleminden çıkan #sonnefesekadar ile geldim.Daha ilk sayfasından itibaren beni içine çeken, yer yer kalbimi sıkan, yer yer gözlerimi dolduran ama elimden asla bırakamadığım bir kitap oldu diyebilirim Çünkü içinde ilk görüşte aşk var, kırgınlık var, sırlar var, kıskançlık var, düşmanlık var.
Mısra bir hacker. Staj görüşmesi için Baybars Holding’e gittiği gün aslında hayatının tamamen değişeceğinden habersizdi. Beklerken şirkete yapılacak suikast planını duymasıyla kendini büyük bir karmaşanın içinde buluyor. Ve işte tam o anda karşısına Cesur Baybars çıkıyor. Namıdiğer Kral.
Cesur’un Mısra’yı ilk gördüğü anı çok sevdim. O kızıl saçlara bakıp annesini hatırlaması, daha ilk saniyeden içinde başka bir şey hissetmesi. Ama o an yaşanan büyük patlama her şeyi altüst ediyor. Mısra’nın gözlerini kapatmadan önce söylediği “Ellerimi bırakma” cümlesi ise kalbime işledi resmen. Çünkü Cesur o eli gerçekten hiç bırakmıyor.
Hastane süreci, korkular, koruma içgüdüsü derken Mısra’yı evine götürüyor ve aile sıcaklığını o kadar güzel hissediyorsunuz ki Özellikle Tena onun yaşadıkları, annesi olmadığı halde Alya’ya annelik yapışı, anne olabilmek için doğurmak yetmiyorun kanıtıydı. İçinde taşıdığı yaralar gerçekten çok dokundu bana.
Sonra bizim Kral ile Kızıl Kraliçe’nin aşkını okumaya başlıyoruz. Ve inanın öyle güzel seviyorlardı ki bazı sahnelerde istemsizce gülümsedim. Cesur’un sahiplenişi, Mısra’nın sevgisi, aralarındaki bağ çok güzeldi. Sonsuzluk Kayalığı sahneleri ise tam anlamıyla kalbime işlendi.
Ama her güzel şeyin içinde saklı bir karanlık vardır ya. İşte bu hikâyede de geçmişten gelen düşmanlıklar vardı. Balabanlar ve Baybarslar arasındaki o nefretin sebebini öğrendiğimde gerçekten şok oldum.
Ve gelelim beni en çok
Aşka Düşüş Galata1000Kitap
Selamlar nasılsınız? Sizlere yazarımızın kalemiyle tanışma fırsatı bulduğum o kitapla geldim. Eğer genç kurgu seviyorsanız şiddetle tavsiye ederim. Ne ara başladım ne ara bitti inanamadım. Sinir olduğum, üzüldüğüm hatta “yapma” diye söylene söylene okuduğum sahneler oldu. Hadi gelelim konusuna.
Melek lisede birine aşık oluyor ama asla söyleyemiyor. İçindeki bütün duyguları kırmızı kaplı defterine yazıyor. Kim mi? Murat Özkan.
Ama hikâyeleri yarım kalıyor çünkü Murat ve ailesi İstanbul’a taşınıyor. Aradan yıllar geçse de Melek’in aşkı bitmiyor.
Babası işi gereği ailesini Almanya’ya götürürken Melek İzmir’de kalıyor. Kuzeni Ece’nin ısrarıyla da Murat’ın olduğu üniversiteye geçiş yapıyor. Tek amacı onu yeniden görmek. Ama nereden bilsin kalbinin paramparça olacağını?
Murat Özkan geçmişte yaşadığı aşk acısından dolayı kendini aşka kapatmış durumda. Duygusuz, günübirlik ilişkiler yaşayan tam bir mavi boncukçu olmuş anlayacağınız. Melek onu ilk gördüğünde yılların özlemiyle bakarken beyefendi kızı tanımıyor bile. Yetmiyor, her kıza söylediği o klasik sözünü söyleyip geçiyor, öylece çekip gidiyor.
Ama kader durur mu? Melek aynı gün birine daha çarpıyor. Ve karşımıza İlker Altan çıkıyor. Benim favorim kendileri. O günden sonra Melek’i aklından çıkaramıyor. Sürekli karşısına çıkıyor, hislerini açık açık söylüyor. Hatta bir anda ona ait eşyasını kapıverdiği sahnede ben bile “İlkerrrr ” diyerek eridim.
Melek sonunda Murat’a aşkını açıklamaya karar veriyor. Bunun için de Murat’ın yakın arkadaşı Derya’dan yardım alıyor. Hatta yıllardır ona yazdığı duyguların olduğu defteri bile götürüyor. Peki Murat ne yapıyor dersiniz? O güzelim defteri gözünün içine baka baka denize atıyor. İşte o an Melek’le birlikte benim de kalbim kırıldı. O kadar çok saydırdım ki. Ahh Melek yaa
Sokağın dansı aşk ritmi
Selamlar nasılsınız?
Bugün sizlere kalemiyle #EylülSerisi sayesinde tanıştığım ve çok sevdiğim yazarımın yeni bebeği ile geldim. Yazarımı zaten çok seviyorum ama sohbeti, samimiyeti ve sıcakkanlı oluşu da ayrı güzel. Ve şimdi öyle bir kitap yazmış ki. Konusu, karakterleri, olay örgüsü derken resmen içine çekine çekiyor insanı.
Ve şunu net söyleyebilirim ki
Poyraz'dan sonra Kartal favorim oldun be adam
Çünkü bu adam öyle güzel seviyor ki. Bir yandan alev ateş, bir yandan da insanın kalbine işleyen cinsten.
Hadi gelelim konusuna…
Metis, babası tarafından hiç sevilmeden büyümüş bir kız. Hem psikolojik hem fiziksel şiddete maruz kalmış. Annesiyle onu terk ettiğinde buna sevinse de kısa süre sonra annesini de kaybediyor. Hayatındaki tek tutku ise dans etmek. Ama yaşadıkları yüzünden o tutkudan bile uzak kalmak zorunda kalıyor.
Bir gece iş çıkışı duyduğu seslerin peşinden giderken siyahlar içindeki adamların işlediği bir cinayete şahit oluyor. Kaçmaya çalışsa da fark ediliyor. Gördüklerini unutması ve polise gitmemesi için tehdit ediliyor, hatta yaralanıyor. O geceden sonra ne bir polis görebiliyor ne de karakolun önünden geçebiliyor.
Tek amacı yedi ay sonraki uluslararası yarışmayı kazanmak, yurtdışına gitmek ve o adamlardan tamamen kurtulmak oluyor. Bunun için kendine ekip kuruyor.
Bir gece arkadaşı Rüya ile bara gittiklerinde rüya enisi bulmak için yanından ayrılıyor ve Metis, barmenlik yapan namıdiğer Zeus Bey yani Kartal ile sohbet etmeye başlıyor. Üfff Kartal dediğin adam da tam anlamıyla
Ama ilk başta Metis’i yanlış anlayıp ona h*yat kadını gibi davranıyor. Tam o sırada mekana polis baskını oluyor ve Metis saklanmak için Kartal’dan yardım istiyor. Önce reddetse de, Metis’in çaresizliğini görünce kabul ediyor.
Arkadaşı Rüya polisler tarafından götürülüyor ama