Elif Verim
@Kitapseven_45
Yakaza Ru'ya1000Kitap
Merhabalar, nasılsınız?
Bugün sizlere kalemiyle ilk kez tanıştığım bir yazarın kitabıyla geldim. Kitabı ilk okuduğumda beynim biraz yanmadı değil. Ama okudukça sayfalar sizi kendine çekiyor. Kitabı elimden bırakamadım.
Neler mi var? Rüyalar… ve bu rüyaların gerçeğe dönüşmesi! Hadi gelin, spoiler vermeden anlatmaya çalışayım.
Carsin, babası ölünce çok kötü günler yaşıyor. Babası artık yanında değildir ama annesi, kardeşi ve halasıyla el ele verip birbirlerine yaslanıyorlar. Babasının davası ise bir türlü çözüme ulaşmıyor. Özellikle halasıyla geçen bölümleri okurken gözlerim doldu.
Carsin bir kafede çalışmaya başlıyor. Bir gün bir müşteri kahve isterken, “Hızlı olayım,” derken kahve ikisinin de eline dökülüyor. Carsin bir yıldır aynı kişiyi sürekli rüyasında görüyor. Sadece bu da değil; bazı olayları da rüyalarında görüyor ve bu olaylar bir süre sonra gerçeğe dönüşüyor.
Bir gece rüyasında kaza geçireceğini görür. Rüyasında bir yıldır gördüğü kişi onu kurtarır. Ertesi gün, tam araba çarpacağı anda deri ceketli, kapüşonlu biri onu kurtarır. Yüzüne baktığında şok olur! Neden mi? Çünkü karşısındaki kişi, rüyalarında gördüğü kişidir. Ama hikâye burada da bitmez!
Eve gittiğinde misafirleri olduğunu, yeni komşularının taşındığını öğrenir. Ancak bir farkla… O kişi, yani rüyalarındaki adam, yeni komşusudur!
Theon… Gizemli adam! Seni çok sevdim ama bazen de “Aaa yeter!” dediğim anlar oldu.
Carsin, Theon ile vakit geçirmeye başlar ve onu en yakın arkadaşları Eris ve Pythias ile tanıştırır. Dörtlü olarak sürekli birlikte zaman geçirirler. Ancak Theon’un gizemli tavırları ve pervasız hareketleri Carsin’i ve tabii beni de çileden çıkarıyor.
Bu sırada Carsin garip rüyalar görmeye devam eder. Hatta bazen bazı sesler duymaya başlar ve nasıl olduğu belli olmayan olaylar yaşanmaya
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
His Mabedi1000Kitap
Selamlar nasılsınız?
Bugün sizlere, benim de kalemiyle ilk kez tanıştığım bir yazarın kitabı ile geldim. Ama önce şunu söylemek istiyorum; kendisi o kadar mütevazı, sıcakkanlı ve hoş sohbet biri ki! Arkadaki sohbetimiz gerçekten çok güzeldi.
Kitabımız 101 sayfalık bir kitap ama içinde yok yok! Her sayfası bir olay, her sayfası bir sır.
Gelelim konusuna:
Gece’nin ailesi vahşice katledilmiş. Geçmişiyle ilgili hiçbir şey bilmez. Yaşadığı olaylardan sonra kendine sürekli zarar verir; ellerini parçalamış, göz altları mosmor… Buraları okurken içim acıdı.
Gece, her zamanki gibi takip edildiği hissine kapılır. Arkasına döndüğünde takip eden kişiyi görür. Bir bara girer, peşinden takipçisi de. Barmene ne istediğini söyler ama o esnada barmen ona laf atar. Buna sinirlenen Gece, şişeyi kafasında kırar. Ardından bir ses “Koş!” diyerek talimat verir. Sesin sahibine baktığında, kendisini takip eden kişi olduğunu anlar. Birlikte oradan kaçarlar ve artık birbirlerinin hayatlarına dâhil olurlar.
Efken’in de geçmişinde bilinmezlikler ve acılar vardır. Çığlık atan bir kızın sesi… ve o sesi bastırmak için çalınan bir piyano. Uzun zamandır Gece’yi takip etmektedir. O bar gecesinden sonra yolları kesişir ama peşlerini bırakmayan karanlık adamlar vardır. Nereye gitseler bir şekilde bulurlar.
Derken Hazar çıkar karşımıza, Efken’in arkadaşı. İlk girdiği andan beri hep nötrdüm ama yanılmadım. Gece, yine kriz geçirdiği bir esnada ellerini parçalar ve hastanelik olur. İşte burada Efken yapmaması gereken en son şeyi yapar. Ne mi? Hastanede, odasında Gece’yi bırakıp ortadan kaybolur. Buraları okurken çok kızdım, hem de çok!
İkiliyi öldürmek isteyenler hâlâ peşlerindedir. Bu şekilde Ankara’ya giderler ama olaylar orada da bitmez. Yanan bir ev ve o evin ardında kalanlar mı dersiniz, yoksa
