Anlatılan çoğu hikayede ve masalda herkes sonun mutlu olacağına eminken; kitap karakterleri bilirdi ki bir yerde son varsa, orada mutlu şey olmazdı.
Ancak siz ve ben bir kitap karakteri değildik bayım, mutlu olmamak için hiçbir sebebimiz yoktu.
Tırtılken de bu kadar güzel miydiniz siz ya da kozanızda hala beklerken? Yoksa bu kadar güzel olmak için önce bütün çirkinliklerin içinde büyümek mi gerkti?
Büyük sevmelerin sonunun hep büyük kavuşmalar olduğuna karar verdim. Eğer karşılıksız da olsa koşulsuz severseniz, o kişi zaten sizindir. Kalbinize kurulan kocaman bir vadi gibi. Gökyüzü gözlü çocuğun benim olduğu gibi...