Sümeyye OZANCI
@Kitapsever_sum
İnsanların ikiden fazla yüzünü gördüğümden beri kitaplarin iki kapak arası daha samimi geliyor.
Şu anda okuduğu kitap
Çünkü bize aşkı küçükken "sevilmek onaylanmak"olarak ogrettiler. "Yaramazlık yapmazsan akıllı bir cocuk olursan öğretmenin seni çok sever" dediler...... kimse bize kendimiz gibi olursak kendimizi seversek değerimizi farkedersek mutlu olacağımızı söylemedi. Hep birilerinin bizi sevmesi için kendimizi sekilden sekile sokmamiz gerekti. Biri bize kendimizi cok iyi hissettirdiginde biz bunu aşk sandık, bu durum bazen cok kisa sürdü bazen yillarca gelgit seklinde devam etti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hep birlikte yalnızız!
On kişilik bir ailede bir cocugun narsist olmasi epey zordur ama bir veya iki cocuklu çekirdek ailelerde , hele de anne mükemmel bir ebeveyn olamadığı için suçluluk icindeyse, cocuk kutsanmaya başlar ve ona sınır cizilemez.
Ötekinden gelen onu algılamaya ve anlamaya ve kendimi o bilgi ile yeniden inşa etmeye talibim .Kendi kusur ve bilgisizliğimle yüzleşmeye talibim.Kimseyle yarışmıyorum, kimseyi geçmeye ,kimseye çelme takmaya niyetim yok .Kendi benliğimin zaaflarıyla dürüstçe yüzleşebilirim başkasındaki iyiliği görür ve onu güzel taraflarıyla idrak edebilirim
Yaralanma olmadan hakikat yoktur; doğruyu alma yani algılama da yoktur. Aynının cehenneminde hakikat yoktur.
Kendine değer veren kişi başkalarını daha kolay takdir eder, cesaretlendirir.