“Güzellik senin zırhındı. Kırılgan bir şey, tamamen gösteriş. Peki, içindeki, o ne? İşte o, çelik. Cesur ve kırılmaz. Üstelik düzeltilmeye de ihtiyacı yok.“
“Ateşkuşu, senin kim olduğunu değiştirmeyecek. Sen yine, Ana Kuya’nın altın saatini ben kırdığım halde benim yüzümü dayak yiyen o kız olarak kalacaksın.”
“Onu özlemiştim.Konuşmasını. Bir soruna yaklaşımını. Gittiği her yere umut götürüşünü… Boğazımdaki yumrunun aylardır ilk defa kaybolduğunu hissettim.”