Bu ülkede böyle bir hava için yeterince donanımlı değiliz; evimizde klima yok. Kimin var ki? Ama klimasız uyumak imkansız. Geceleri örtüleri atıp karanlıkta çıplak, ter içinde yatıyoruz. Pencerelerimiz açık ama yaprak kıpırdamıyor. Sadece sıcak, ölü bir hava.
Cinayet işletecek öfke şimdide doğmaz.
Hatırladığımızdan önceki zamanlardan, ilk yıllarımızdan gelir; o yaşlarda yaşanan taciz ve kötü muameleler yıllar içerisinde birikir ve sonunda patlar. Genellikle de en yanlış hedefe patlar.
İnsanın bir psikiyatri ünitesinin tuhaf dünyasına bu kadar hızlı uyum sağlayabilmesi acayip. Delilerin arasında kendinizi gitgide daha çok rahat hissediyorsunuz; sadece başkalarının değil, kendinizinkiyle de barışıyorsunuz. Bana göre hepimiz kendimize göre farklı şekillerde deliyiz.