Kedili Okur
@Kitapsuyu
Adli SHU
SH
52 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Masumiyet Müzesi Kemal'in kadın versiyonu: Şehnaz...1000Kitap
Öncelikle çoook zorlandığım bir kitap oldu, kitap okumama hız kazandırdığım günlerde başladım ve sayesinde kitap okuma hızım geriledi... Çok kötü bir kitap değildi ama kendimi vermekte zorlandığım cok kısımlar oldu, konu bütünlüğü yok denecek kadar azdı, sadece son 100 sayfada "aaa nolmuş nolmuş" diyebildim.
Kitap baştan sona Şehnaz'ın E. İsimli öğretmenine olan aşkı, bağlılığı, bağımlılığını içeriyor. Aralarda annesi Ayhan Hanım ve anneannesi Hatice Şehbal Targut Hanım'ın hayatlarından kesitlere yer veriyor. Okudukça acaba ne olmuş annesinin uyurgezer gecesinde diyerekten bitirdim kitabı, ha geldik ha geleceğiz bir türlü anlatamadı annesinin uyurgezer gecesini... Yanlış hatırlamıyorsam kitabın son 100-150 sayfasında annesinin yaşadıklarına yer veriyor. Kitabı okurken Şehnaz'ın bu bağlılığı aklıma Masumiyet Müzesi Kemal'i getirdi. Okuma sırasında sık sık Kemal ve Şehnaz sevgili olsa nasıl olurdu acaba diye düşünmeden edemedim :D
Kitabı okuyacaklara şimdiden geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum, kız kankanızın bir erkeğe olan aşkından sürekli bahsetmesini bünyeniz kaldıramıyorsa kitabı okumanızı tavsiye etmem :) hâlâ okumak isteyenlere ve okuyanlara iyi okumalar diliyorum, Allah zihin açıklığı versin <3
Şermin Yaşar'ın okuduğum 3. kitabı ama bana soracak olursanız en çok 
Kalk Yerine Yat kitabını beğendim. 
Tarihi Hoşça Kal Lokantası yarım kalmışlıkları, geride kalanları, gittiğini sananları ama gecmisinden kopamayanları ve hikayelerin çoğunda bir iç çekiş bırakıyor. Kalk yerine yat mizahi dili ağırdı ancak bu kitabında hüzün daha ağır basıyor. 
Gelirken Ekmek Al tam ortası gibiydi bazen hüzün bazen neşe... Şermin Yaşar'ın diline alışık olmayan yeni okuyacak olanlara naçizane tavsiyem Kalk Yerine Yat ile başlamaları, ha ben dram severim diyorsanız tabi ki Tarihi Hoşça Kal Lokantası okuyabilirsiniz. Zaten hepsi birbirinden güzel, bu kitabında "Onuncu Yıl" ve "Bekleme Salonu" hikayeleri beni en çok üzen, aklımdan çıkaramadığım, belki mesleğimden kaynaklı belki hassas zamanımda okudum, belki haddinden fazla empati yaptım nedenlerini bilmiyorum tek bildiğim beni tutup tutup duvara vurduklarıydı.
Yazarımızın kalemine sağlık. Herkese tavsiye ederim ve keyifli okumalar dilerim.
Çocukluğumdan bu yana hikayelere ayrı bir ilgim vardır. Bazen kitaplarla arama soğuk girdiğinde hemen hikaye kitapları okumaya başlarım ve kitaplarla aramı ısıtırım. Genelde toplumsal konuları işleyen yazarları sevdiğim için belli başlı bilindik yazarlar dışına çıkmamıştım, popülaritesine aldanıp standartlarımın dışına çıkmayı denediğim oldu ama günün sonunda keşke okumasaydım dedirtti. Iste yine bir şans vereyim dediğim günlerin birinde 
Şermin Yaşar çıktı karşıma, hadi okuyayım bir iki hikayesini dedim ve başladım. İnanılmaz güzel bir dili var, okurken kendimi Emrah Ablak'ın karikafilmlerini izliyor gibi hissettim, yer yer Karadeniz fıkrası dinliyor gibi, bazen üzülerek bazen de yüzümde koca gülümsemeyle bitirdim kitabı. Hayatın olağan akışı içerisinde yaşadığımız ya da dolmuşta birbiriyle konuşan iki kişiden duyduğumuz hikayeler kadar bizdendi yazılanlar. Bu kadar geç keşfettiğim için utançla, daha da geç keşfetmediğim için mutlulukla herkese tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar dilerim.
