Göçebe cümleler
@Kitaptankitaba
Artık haklı çıkmak istemiyorum; YORGUNUM... 2+2 kaç ederse etsin... Ben sayfalara sığınıyorum...
Hepinizin atladığı bir şey var. Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şimdi anlıyorum ki, üniversiteye gitmenin ve bir eğitim almanın en önemli nedenlerinden biri, tüm hayatınız boyunca doğru olduğuna inandığınız şeylerin doğru olmadığını ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrenmekmiş."
Hayat dediğin şey nedir ki? Labirentlerden oluşan bir kutu...
10/10
2025 11. kitabı
Yüreğim öylesine ezildi ki bu kitabı okurken. O kadar etkiledi ki beni ta derinlerden. Zeka her şey midir diye sorgulattı bana çokça .
Hani bizler hep deriz ya, şu sınıfı bir kazanayım çok mutlu olacağım. Şuraya bir atanayım en mutlu ben olacağım. Şu kiloları bir vereyim en keyifli ben olacağım. Bir zengin olayım, bir daha hiç üzülmeyeceğim. Bu dediklerine ulaşıp da umduğu kadar mutlu olabilen var mı? İşte bu kitapta da Charlie, bir akıllı olayım, herkes beni nasıl sevecek diye diye bir hayalin peşinde koştu. Bu süreçte kitabı hep Charlie'nin ağzından okuduk. Hatta öyle ki karakterin o bozuk yazısını okurken başka bir şey demeye gerek kalmadan birebir o duygulara girdik. Kısacası çokça beğendim her bir satırını.
Başlarda mutlu mutlu şeyler yazarken git gide karamsar ve mutsuz şeyler yazması aslında düşündürücü bir noktaydı.Zeka artışının mutluluk getirmediği, hatta yalnızlık ve acı getirdiği noktasında güçlü bir mesaj içeriyordu . Zaten öyle değil midir? Cahillik mutluluk getirirken fazla farkındalık ve bilgi hep düşünmeye ve bir noktada mutsuzluğa götür müyor mu? Hani hep deriz ya, çocuğumuzun zekası fazla olsun, övünelim hatta onların üstün zekasıyla. Yok arkadaş, olmasın. Benim çocuğum ölçüsünde zeki ve çokça mutlu olsun. Neyse işte, öyle fazla derinden etkileyen güzel bir kitap. İnsana empatiyi dibine kadar yaşatıyor. Dibine kadar moronluğu da, zirveye kadar dahiliği de tadıyorsun. Dili de öylesine akıcı ki bir solukta okutuyor kendini. Bir de değinmek istediğim bir başka mesele de, insan hayatındaki çocukluk travmalarının nelere sebep olabileceğini bir kez daha görmüş oluyoruz bu kitapta .
Bir insanın kendini sevdirme çabasına ne kadar üzülünebilirse, o kadar üzüldüm bu kitapta. Gerçekten, meğer insanoğlunun yakıtı zeka değilmiş, hissettiği güzel duygularmış.
