Nurgül

Nurgül
@Kitaptann_kalbe
Binlerce kez okuduğu ve en sevdiği yerleri işaretlediği bir kitapmışım gibi.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Alyssa, son kâğıdı da okuduktan sonra açık açık ağlıyordu. “Düşersem beni tutacak mısın? Oysa benim kanatlarım da şendin. Onları kopardıktan sonra düşmememi nasıl beklersin? Üstelik beni tutmak için orada değilsin! Sen de bana seni sevmek için pek çok sebep verdin! O zaman neden beni itiyorsun? Neden seni sevmeme izin vermiyorsun
Alıntı
“Duyguların rengi var mıdır?” diye mırıldandı gözleri dışarıda­ ki manzaradayken. “Mutluluğun, huzurun, sevmenin, aşkın ya da hüznün ve acının... Çocuklar bu nedenle mi gökkuşağını kovalar? Bütün renkleri avucunda toplayabilmek için... Benim aklıma ge­ len ilk anım, bir yağmur sonrası çamurlu sokaklarda gökkuşağını kovalarken diğer çocukların aksine onu yakalamayı çok istesem de buna inanamıyor oluşumdu. Yine de onlarla birlikte koştum. Köyün dışındaki tarlaya kadar diğer çocuklarla yarıştım. Oradaydı, ağaçların hemen arkasında, elimi uzatsam parmak uçlarımı değdirebileceğim kadar gerçek ve ulaşılır görünüyordu. Köydeki bütün çocuklardan daha çok istiyordum onu. Bir ucundan yakalayabilirsem eve götüre­ cektim ve duvarlara sinmiş bütün kasveti silecekti. Annemin ilgisizli­ ği ve sevgisizliğini silmek en büyük gizli dileğimdi. Gökkuşağını eve götürebilirsem annem artık beni çok sevecek ve üzerime titreyecekti. Ne kadar koşarsam koşayım, gökkuşağı hep benden kaçtı. Bu nedenle yağmurlu günleri sevemedim.
Alıntı
“Karımın anne ve babası ya da onu büyüten insanlar evsizken ne yapmamı bekliyorsun? Böyle güzel bir kızı kanatları altına alarak ben gelinceye kadar korudukları için minnetimi başka nasıl ifade edebilirim? Bu onlara teşekkür hediyesi.."
Alıntı