“Çok uzun zaman önceydi. Üzülecek bir tarafı yok.” Be
nim metal çöp kutum neredeydi? İçine girip kapağı üstüme
kapatabilirdim çünkü Susam Sokağı’nın Kırpık’ı olmak hoşuma giderdi. O çöp kutusu rahattı, kendimi orada evimde gibi
hissedebilirdim. Yabancıları, daha da iyisi kalbime açık büfe
muamelesi yapan güzel şarkıcıları kendimden uzak tutardım böylece.
“Sana bir şey sorayım mı? Arada sırada bencil olmak ne za
mandan beri suç oldu?” Mabel bana döndü ve ellerini kalçasma
yasladı. “Beni çileden en çok neyin çıkardığım sana söyleyeyim,
insanlara nasıl hissetmeleri gerektiğini söyleyen tipler. Herkes
son zamanlarda pek bir bilmiş oldu, artık katlanamıyorum. Ba
zen bir kadın da yorulup mola vermek isteyebilir, öyle değil
mi?” Ahundaki çizgiler derinleşti. “Bu, güçsüz ya da ihmalkar
olduğun anlamına gelmez. Başarıya doğru döşediğin yolda hayır
demenin normal bir şey olduğunu seni izleyen kadınlara göster
men anlamına gelir. Arada sırada tüm kapılan kapatıp Kendimle
ilgileniyorum. Defolun diyen bir tabela asmanda sorun yok
Amelia mırıldandı. “Eskiden en yakın arkadaşım annemdi,
oysa şimdi beni sadece param için seviyor. Susan ise sadece
başarımı düşünüyor. Dünya benden Rae Rose olmamı bekli
yor.” Uzun bir sessizliğin ardından derince iç çekti. “Boğulu yorum ama kimse görmüyor.”