Veronika, tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği, başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı. O tür insanlardan nefret ederdi.
Fakat bazı şeyler geçmiyordu. Bazı gerçekler, insanın ruhuna ağır ağır işliyordu. Bazı yaralar vardı ki sadece bir sarılmanın içinde kanamaya devam ederdi...