"Belki de bu hayat, yeterince güçlü olmadığın için erişemeyeceğin hayallerinin yakıldığı bir cehennemdi. Ağlamak istediği her an gülümsediği için en üzgün insandı aslında gülen. Geriye dönüp kollarına atlamak istediğin bir kişi zaten varken, ayaklarına söz geçirtmeyen zalim bir ustaydı işte. Kuklaydın sen. Ellerine, ayaklarına, başına hatta mimiklerine bile dikilmiş ipler vardı; sen kurtulmak istedikçe tenine bir dikiş daha atandı."