Cherryblossom
@Kitapvefelsefeseverbirisi
"Nefes alabiliyordum, kalbim atıyordu, yaşıyordum ama düşündükçe ölüyordum"
21 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Bir amaç arıyordum.
İnsanların yüz yıldan fazla yaşamama nedeninin buna uygun olmamaları olduğunu anlamıştım.
Yani psikolojik olarak.
Sanki tükeniyordunuz.
Geriye devam etmenizi sağlamaya yetecek kadar bir benlik kalmıyordu.
Kendi düşüncelerinizden sıkılıyordunuz.
Hayatın kendini tekrarlayışından.
Bir süre sonra görmediğiniz hiçbir gülücük, bir jest kalmıyordu.
Dünya düzenindeki her değişiklik önceki değişiklikleri hatırlatıyordu.
Haberler haber olmaktan çıkıyordu.
"Haber" sözcüğü komik gelmeye başlıyordu.
Her şey bir döngüydü.
Yavaşça dönerek geçmişe doğru giden bir döngü.
Defalarca, tekrar tekrar aynı hataları yapmaya devam eden insanlara duyduğunuz hoşgörü azalmaya başlıyordu.
Bir zamanlar nakaratını çok sevdiğiniz ama artık her duyduğunuzda kulaklarınızı parçalamak istediğiniz bir şarkıyı sonsuza kadar dinlemek gibi bir şeydi bu.
Reklam
"Kimsenin, hiç kimsenin ne yardımına, ne ilgisine ihtiyacım var.
Ben... Yapayalnızım."
"Daha gençsin.
Acılar yüzünden uykusuz kalmak için daha çok erken, korkma.
Ama benim yaşıma gelince hayatta pişman olduğun şeyler varsa, sabahlara kadar yıldızları sayarak bekliyorsun.
Sakın pişman olacağın bir şey yapma."
"Dilsiz ve bitkindi benim kahkaham, ağlamak özlemini taşıyordu."
"Sonra bir zaman gelir, insan değişir ve her şeyi bambaşka görmeye başlar.
Olmaz dersin olur. Olur dersin olmaz. Hayat böyledir işte!.."
Reklam