‘Beni burada tutan ne?’ Hem kendine hem de özgür ve mutlu bir hayat yaşayabileceği kırlara, ormanlara gitmek yerine avluda taşların üstünde havlamayı seçen şu siyah köpeğe kızıyordu. Kendisinin ve şu siyah köpeğin avludan çıkıp gitmesini engelleyen şeyin aynı güç olduğu çok açıktı: bağımlılık ve kölelik durumuna alışmak...
Önünde yaşanacak belki daha on üç yıl ya da üç on yıl olabileceğini düşnüyordu... bu zaman zarfında nelerle yüz yüze gelecekti acaba? Gelecekte bizi neler bekliyordu? Ve içinden: ‘yaşayalım, görelim...’ diye geçirdi.