Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Ekim 2020
İlk Yayın Tarihi:
1895
Yayınevi:
Yordam Kitap Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Три года [Tri goda]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786051723914
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Üç Yıl
4.960 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2018 · 120 s.
Üç Yıl
400 okunmaKızıl Panda · 2023 · 128 s.
Üç Yıl
181 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2021 · 120 s.
Üç Yıl
154 okunmaKarbon Kitaplar Yayınları · 2020 · 126 s.
Üç Yıl
135 okunmaYordam Kitap Yayınları · Ekim 2020 · 144 s.
Üç Yıl
41 okunmaDokuz Yayınları · Nisan 2022 · 152 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Sevgisizlik sarmalındaki âtıl kalplerEdebiyat
Yazarların; sayfalar boyunca hudutları birbirinden ayırt edilmesi zor olan hayal ve hakikati tasvir ederek hayranlık uyandırıcı manzaralar, kristallerin parlaklığını andıran düşler ve baş döndürücü şiirsel sözler sıralamasını, ansızın, son birkaç satırda bütün bir olay örgüsünü devrimci sayılabilecek bir kesinlik ve keskinlikle baştan aşağıya değiştirecek gelişmeleri aktarmasını seviyorum. Bu, uyuklarken bir andan uykudan sıçarayarak uyanmaya benziyor. Cereyan eden şeyleri, o ayrıksı zincir halkalarını hakkıyla kavramak için bu birkaç satırı tekrar tekrar gözden geçirmek gerekir. Bu özel tadı, hadi buna çehovlanmak diyelim, bu eserle iyice sınıflandırdım. Anton Çehov, bu kitabıyla bu işin kitabını yazmış adeta.
Çehov'un Bozkır'ında gelecek vadeden bir ufaklığın adam olmak için atla yaptığı tıngır mıngır seyahati okurken ekseriyetle ümitvar ve dinç bir zihinle sayfaları çevirmiştim. Olumlu seyreden bu beklenti müddetince sadece hem büyüklerin dünyasını hem de uçsuz bucaksız stepleri keşfededuran minicik kahraman değil, her biri şahsına münhasır yan karakterler de bana huzur veriyor, içimi tatlı bir sükunetle dolduruyordu. Bunun aksine Üç Yıl, bu söylediğim her şeyin zıt kutbuna çöreklenmiş, muhtevasıyla müthiş lezzetsiz, karakterleriyle son derece melankolik, sayfalar dolusu kasvetli ruh hâlleriyle üzerime karabasan gibi oturdu desem abartmış olmam. Bana öyle görünüyor ki yazar Bozkır'da oluşturduğu sanatsal yaratıcılığını taklit ile tekrara düşmemek için deneysel olarak karşıt bir plan oluşturmuş. Ayrıca toplumsal krizlere kör ve dilsiz olan Rus aydınlarının eleştirisi mahiyetindeki Altıncı Koğuş'uyla birlikte düşünülünce Üç Yıl'ın, maddi zenginlikle acımasızlaşmış tüccar sınıfın yetiştirdiği kişiliksiz, korkak ve zavallı burjuva sürdürücülerine okkalı bir tokat
Üç Yıl - Anton Çehovİnceleme
Dünya edebiyatında en büyük öykü yazarlarından biri Anton Pavloviç Çehov’dur.
17 Ocak 1860 yılında dünyaya gelir, 2 Temmuz 1904’te, 44 yaşında hayata veda eder.
En başarılı oyunlarını (Martı, Vanya Dayı, Üç Kız Kardeş, Vişne Bahçesi) hayatının son dönemlerinde üretir.
Çehov’un yetenekli fakat despot bir babası vardır. Babası keman çalar, yağlıboya resim yapar, kilise korosunu yönetir. Tüm bu ilgi çekici özelliklerine rağmen anlayışlı, sevecen bir baba olması beklenirken; aksine suratsız, çocuklarını döven, kötü bir babadır. İlgi alanları ve yetenekleriyle tezat oluşturan bir kişiliğe sahiptir.
Uzun yıllar çıraklık yaptıktan sonra kendi bakkal dükkânını açar. Çehov da bu dükkânda babasının yanında çalışır.
Çehov’un dedesi ise ailesinin özgürlüğünü satın almayı başarmış bir toprak kölesidir.
Sevgi dolu yüreğiyle, hassas ve duygulu; adeta dünya iyisi bir anneye sahiptir.
“Kendisi için annemizden daha değerli hiçbir şey yoktu.” sözüyle annesine olan sevgisini ve bağlılığını dile getirir.
Yetenekli oluşlarını babalarından, iyi insan olmalarını ise annelerinden aldıklarını söyler.
Çehov’un öykücülüğündeki başarısını en güzel biçimde gözlemleyip değerlendiren ünlü Rus yazarlardan biri Tolstoy’dur. Tolstoy, Çehov’u şöyle tanımlar:
“Çehov’un kendine özgü bir biçimi var; empresyonistler (izlenimci ressamlar) gibi…
Sanki önümüzde biri, ‘hiç seçme yapmıyor mus?’ dercesine, o anda elinin gittiği boyalarla bir resim yapıyor ve bu fırça dokunuşlarının hiçbiri birbiriyle ilintili görünmüyor.
Ama biraz geriye çekilip uzaktan baktığınızda görüyorsunuz ki, topluca bütünlüklü bir izlenim ortaya çıkmış; önünüzde apaçık ve büyüleyici bir tablo duruyor.”
Bu tanımlama son derece yerinde ve doğrudur. Çehov, okurda aynen bu uzun öyküde de aynı duyguları uyandırır.
Sıradan, günlük
Aile Mutluluğu adlı kitapla benzer bir içerik, üslup da neredeyse aynı. Tek fark diğer kitapta severek evlenen bir çift vardı, bu kitapta ise tek taraflı bir aşk söz konusu, tabii yine evlendiler. Sadece her iki kitapta da aktarılan bir durum açıkçası rahatsız edici. O da şu: evli olan kadın biraz aklı dışarıya kayıyor ve sonra hoop hatasından dönüyor. Sevgili erkek kahramanımız da sabırla bekliyor vs. Onun dışında Aile Mutluluğu okuduysanız buna gerek yok. Ya da bu kitabı okuduysanız ona gerek yok. Ha derseniz ki, ben iki yazarı karşılaştırmak isyerim, o ayrı. Öte yandan her iki kitap da gayet etkileyici bir dille yazılmış, haksızlık etmek istemem.Zamanın insanlar üzerindeki etkisini şahane özetler nitelikte güzel bir eser.Edebiyat & Roman
Temeli çok güçlü duygulara dayanmadan, düşüncesizce atılan bir evlilik adımı ve bu süreçte çiftlerde görülen sorgulamaları, duygusal dönüşümleri, ikilemleri ve daha nicelerini Çehov bir film sahnesi ustalığı ile ortaya koyuyor bu eserde. Güçlü maddi imkanları, aldığı eğitim ve soy bakımından çok parlak olan fakat yakışıklılık ve çekicilik olarak vasatın altında kalan Laptev beyimiz ile güzel taşra kızı Yulia'nin başından geçenler evlilik kurumu ekseninde işlenirken, kısa kısa verilen durumlarla, aile ilişkileri, sosyal ve ekonomik hayata dair tespitler, farklı karakterlerle zenginleştirilmiş. Keyifli okumalar dilerim.
"Üç yıl" bana göre bir kasvet hikayesi. Eserdeki karakterlerin tümü hem ruhsal hem fiziksel bir kapana hapsolmuşlar ve bu kapandan çıkacak ne dermanları ne de şevkleri var. Bir şeyler farklı olmalı, böyle olmamalı itirazı hemen hemen tüm karakterlerde var ama ne yazık ki hiçbiri değişime açık değil. Kitabı okurken gerçekten üzerime onların çıkmazı, kasveti, bunalımı vb. tüm rehavetleri çöktü... Ama bu demek değil ki kitap sıkıcı ve ilerlemiyor, aksine bu kasvet havası nasıl dağılacak, bakalım şimdi durum ne olacak diye okuyor da okuyorsunuz. Kısacası çok sürükleyici bir hikâye. Hikayedeki bu ruhsal ve mekansal karanlık ile karamsarlığın okuyucuda birebir aynı hissi uyandırabilmesi yine Çehov'un mükemmel kalemini özetliyor aslında.
Hikayeye gelince boş ve sıkıcı bir yaşamdan kurtulmak adına yanlış bir tercih yapan bir kadın aşksız bir evliliğe adım atıyor, bu kadına ömrünü adayacak kadar seven, ama özgüveni ve ilkeleri çocukluk travmaları yüzünden oturmamış bir adam eski acıları üstüne bir de sevilmemenin pişmanlığını yaşıyor. Aşksız bir evlilik nelere mukabil bunu görüyoruz hikâyede... Bir diğer önemli nokta da, sınıf ve toplum yaşamı eleştirisinin kitapta bolca bulunması.
Tekrar okunur, tavsiye ederim.
Puan vermedi·144 syf.·
2026 13. kitabı
Eserin merkezinde zengin bir tüccar olan Laptev var. Laptev, Yuliya adlı genç bir kadına âşık olur ve onunla evlenir. Ama sorun şu: bu evlilik aşk üzerine kurulu değildir. Laptev Yuliya’yı gerçekten sever, Yuliya ise onu sevmez, sadece hayatının daha güvenli ve rahat olacağını düşündüğü için evliliği kabul eder. Ve hikâye tam burada romantikten çıkıp evliliğin gerçek yüzüne dönüşür.
Yeni Rusya
Acımasız Çar I. Nicholas 1855'te öldükten sonra kontrolü oğlu II. Aleksandr'a bıraktıktan sonra, Rusya büyük bir değişim yaşadı. Nicolas, ülkeyi savaştan harap olmuş ve iflas etmiş halde terk etmişti. Sosyal değişim yoluyla ekonomik gücü geri getirmeyi uman II. Alexander, teorik olarak onları eğitime devam etmeleri, hayatlarını kazanmaları ve artan sosyal olanaklardan yararlanmaları için özgürleştirerek, 23 milyon serfi (sahiplerinin toprağını ücretsiz olarak çalışmaya zorlanan işçiler) ömür boyu süren sözleşmelerinden kurtardı. Hareketlilik başlıyor. Bununla birlikte, azat edilmiş birçok serf, yeni toplumda kötü muamele gördü, ilerlemeleri için çok az fırsat verildi ve çoğu zaman, serf olarak sahip olduklarından daha kötü koşullarda yaşamaya başladı. Serflerin mutsuzluğu birçok isyana yol açtı, bu yüzden hükümet barışı korumak için Prozorov ailesinin yaşadığı gibi küçük köylere asker gönderdi. Bununla birlikte, nesiller boyu süren sosyal yapının alt üst olmasıyla birlikte, bazı alt sınıf nüfuslar önceki konumlarının üzerine çıkabildiler ve vatandaşlık, rıza almak zorunda kalmadan evlenme, mülk veya iş sahibi olma hakkından tüm haklardan yararlanabildiler. Bununla birlikte, eski toprak sahiplerinin yararına olan sert bir itfa vergisi, serflere de ağır bir şekilde yüklendi. Bu sosyal değişim, Natasha'nın Prozorov evindeki gücü gasp etmesinde temsil edilirken, utangaç köylü kızı eğitimli, üst sınıf kız kardeşlerini kontrolden çıkarır.
Aynı zamanda, orta ve üst sınıf ailelerin hayatı sanat, kültür ve eşsiz bir eğitimle doluydu. Çocukları birden çok dil konuşan ve klasik enstrümanlar çalan Prozorov ailesi, geçim kaynakları ve toplumsal itibarları yeni harekete geçen alt sınıf tarafından tehdit edilen burjuva orta sınıfını temsil ediyor. Eğitim artık bir
Laptev iki gözüm dünya hassas kalpler için cehennemdir Üç Yıl Çehov’un Rus edebiyatının büyük ustalarının mirasçısı ve güçlü bir yazar olarak kabul görmesini sağlayan yapıtlarından biridir. Yazar bu novellada evlilik kurumunu masaya yatırır. Evlilikte zamanın duyguları dönüştüren, kimi zaman da “sağaltan” etkisine; yıllar içinde paylaşılan deneyimlerin, birlikte göğüslenen felaketlerin “aşksız” başlayan evliliklerin bile ufkunda olgun sevgilerin belirmesine yol açabileceğine işaret eder. Moskovalı bir tüccar taşrada tanışıp, ilk görüşte âşık olduğu genç Yulia’ya evlenme teklif eder. Genç kız, çekicilikten nasibini almamış bu adamı önce reddetse de, başka bir damat adayı çıkmaz korkusuyla evlenmeye razı olur. Ancak bu tek taraflı aşk, nikâhtan sonra Moskova’da yeni hayatlarına başlayan çifti katlanılmaz acılara sürükleyecektir. Yuliya Laptev in sevgisini anladığında da iş işten geçecektir.
Söz konusu olan novellada eşit olmayan evlilikler ve Moskova yaşamı realist bir şekilde işlenmiş. Çokça alt konu olması ve konuların dağınıklığı okurunu bir parça sıkabilir, örneğin yazardan 
Altıncı Koğuş kitabını okuyup tekrar aynı tadı almak için bu kitaba yönelen kişi hayal kırıklığı yaşayabilir.
Konu bazında baktığımızda dönem Rusya’sı ve problemlerini merakı nedeniyle kitaba yönelen biri de pek çok teknik açıdan doyurucu türevini tercih edebilir.
Altıncı Koğuş kitabını okuyup tekrar aynı tadı almak için bu kitaba yönelen kişi hayal kırıklığı yaşayabilir.
Konu bazında baktığımızda dönem Rusya’sı ve problemlerini merakı nedeniyle kitaba yönelen biri de pek çok teknik açıdan doyurucu türevini tercih edebilir.
Mutluluk sadece aşık olmakla elde edilmiyor...Edebiyat
"Sürekli aşk hakkında konuşuyoruz, bir şeyler okuyoruz, lakin sevmeye gelince az seviyoruz."
Çehov'un kaleminden çıkan bu güzel öykü Laptev isimli zengin bir tüccarın, ablasının doktorunun kızı Yulia'ya aşık olup, evlenme teklifi etmesi ile başlıyor. Bu evlilik gerçekleşiyor ancak hiçbir şey hayal edildiği gibi olmuyor.
İnsanların birbirini tanımadan yapılmış mutsuz bir birliktelik, geçmişin beraberinde getirdiği izleri taşıyan şikayet edilen bir hayat ve dış görünüşe dayalı, sevgi geliştiremeden aşka şartlanıp kalmak üzerine evliliğe bakış açınızı etkileyebilecek kısa ve güzel bir eser olmuş. Okurken Çehov'un ustalığını her sayfada hissediyorsunuz.
Bu kitabı okuduktan sonra bana hissettirdiklerini Çehov'un cümleleri ile ifade ederek incelemeyi bitirelim :
"Eğer şimdi biri ona aşkın ne demek olduğunu soracak olsa verebilecek bir cevabı olmadığını düşünüyordu."
Keyifli okumalar...
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
