Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 24 dk.
Sayfa Sayısı:
120
Basım Tarihi:
Ağustos 2021
İlk Yayın Tarihi:
1895
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Три года [Tri goda]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786254055331
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
10 diğer baskı · Tümünü Göster
Üç Yıl
4.955 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2018 · 120 s.
Üç Yıl
400 okunmaKızıl Panda · 2023 · 128 s.
Üç Yıl
181 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2021 · 120 s.
Üç Yıl
154 okunmaKarbon Kitaplar Yayınları · 2020 · 126 s.
Üç Yıl
135 okunmaYordam Kitap Yayınları · Ekim 2020 · 144 s.
Üç Yıl
40 okunmaDokuz Yayınları · Nisan 2022 · 152 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Evlilik üzerine yazılmış bir klasik. Bir tarafın aşk ile diğer tarafın mantık ile yapılan evililiklerdeki süreç işlenmiş.
Kısa, betimlemesiz kolay okunur olmasına rağmen, anlatılan hiçbir duyguyu hissettirmiyor. Karakter isimlerinin birkaç değişik şekilde kullanılması karışıklık yaratıyor.
İnceleme yazmamak için kendimi zorladım ama duramadım maalesef.
Uzun bir süredir kitaplığımda duran ve vaktini bekleyen bir esermiş. Harika bir zamamlama ile tamamen tadını çıkararak okuyabildim.
Bu 100 küsür sayfa bana 500 sayfalık bir roman gibi hissettirdi. Hem dili, hem olayların akış şekli ve sırası gerçekten 2 haftalık bir okumayı bir okumaya sığdırmış gibi bir his bıraktı. 800 sayfa bile olsa keyifle okunurdu ama marifet bu tadı 100 sayfaya sığdırabilmek galiba.
Gayet akıcı, rahatlatıcı bir kitap. Herhangi bir sayfası bile bunalım oluşturmuyor veya sıkmıyor. Elinizde bir süre ağır kitaplar bulundurduktan sonra dinlenmek ve nefes alabilmek için harika bir seçim.
Yazıldığı için minnettar kaldım. Çokça beğendim.
Oldukça tavsiye ederim.
Anton Çehov, okumayı sevdiğim bir yazar. Bu kitabı da beni hayal kırıklığına uğratmadı ve alışık olduğumuz klasik bir aşk hikayesinin aksine evliliğe çok farklı bir açıdan bakarak sevginin, aşkın, evlilik kurumunun aslında ne olduğunu sorgulattı.
Moskova’lı orta yaşlı, dış görünüşünde herhangi bir çekicilik olmayan zengin tüccar Laptev ile taşrada görüp beğendiği, genç ve güzel Yulia’nın evlenmesi ile başlayan hikaye; geçip giden üç yılda evliliklerinde hiçbir şekilde aşk olmayan çiftimizin çektiği acıları anlatıyor.
Sonunda çiftimiz aşk olmadan da bir şekilde birbirlerine bağlansalar da bana kalırsa kitabın sonu çok açık uçlu bitti. Üstüne bir de erkeklerin elde ettikten sonra girdikleri; üff ben ne yaptım ya! hiç girişmeyecektim böyle işlere triplerini okumak bana da nasip oldu diyelim.
Bir de sevgili Meyus Okur, Ruslar’ın gerektiğinden fazla bir şekilde birbirlerine samimiyet gösterdiklerini biliyor muydunuz? Özellikle de akrabalar arası ilişkilerde!!!
Üç Yıl2024 Okuma Raporları
Birisini sevmeden evlenmek. Karı koca olarak birbirlerini tanımıyorlar. Son kısım bana biraz manidar geldi karısı da ona bişeyler hissetmeye mi başladı?
Kısa olduğundan okuyup bitirdim ama beni pek etkilemedi doğrusu. Kitap arkası yazısıyla girdiğim beklentiyi karşılamadı. Karşılıklı aşk olmadan başlayan bir evliliğin emekle bir sevgi inşa edeceğini düşünmüştüm ama bence öyle olmadı sonu da bi garip bitti.
120 sayfadan oluşan bir kitap güzel ama çok akıcı olduğu söylenemez merak uyandırmıyor düz bir akışı var kısa olduğu için olaylar çabuk gelişiyor insanı sıkmıyor içinde sevmeden başlayan bir evlilik ve hayatın normal bir düzene dönmesi diğer insanlar bile onları tanırken onların birbirini tanımaması ve hayatın zorlukları ama sonu güzel bitiyor zaman bazı şeyleri değiştiriyor okunabilir ama anton çehovun altıncı koğuş kitabı kadar etki bırakmadı
Anton Çehov - Üç Yıl (İnceleme)Edebiyat
Çehov bu öyküsünde evlilik çatısı altında aslında bireyin topluma yabancılaşma ve benlik arayışını irdeler. Nihayetinde karakterimizin severek evlendiğini sandığı fakat sonrasında buna anlam dahi veremediği bir yaşam serüveni ortaya çıkar, bu benlik arayışı ve toplumun içinde yer edinme kaygısı Laptev'i sürekli yanlış tercihlere yönlendirdiği gibi bu düzende kendisini sorgulama imkanı buldukça yaşamın ve evlilik kurumunun ona verdiği olumsuz etkileri görürüz, çünkü severek evlendiği Yulia ona aşık değildir, üç yılın sonunda da kendi dünyasının farkına varan Laptev bu evlilikten soğur, bu çift yönlü paradigmaların, ailesel sorunların ve toplum içinde deyim yerindeyse oturacak bir boş koltuk bulamayışın Laptev'in üzerinde bıraktığı izlere(her ne kadar bu evlilik kurumu üzerinden anlatılsa da) Çehov'un o muazzam anlatışıyla şahit oluruz.
Söz konusu olan novellada eşit olmayan evlilikler ve Moskova yaşamı realist bir şekilde işlenmiş. Çokça alt konu olması ve konuların dağınıklığı okurunu bir parça sıkabilir, örneğin yazardan 
Altıncı Koğuş kitabını okuyup tekrar aynı tadı almak için bu kitaba yönelen kişi hayal kırıklığı yaşayabilir.
Konu bazında baktığımızda dönem Rusya’sı ve problemlerini merakı nedeniyle kitaba yönelen biri de pek çok teknik açıdan doyurucu türevini tercih edebilir.
Altıncı Koğuş kitabını okuyup tekrar aynı tadı almak için bu kitaba yönelen kişi hayal kırıklığı yaşayabilir.
Konu bazında baktığımızda dönem Rusya’sı ve problemlerini merakı nedeniyle kitaba yönelen biri de pek çok teknik açıdan doyurucu türevini tercih edebilir.
Mutluluk sadece aşık olmakla elde edilmiyor...Edebiyat
"Sürekli aşk hakkında konuşuyoruz, bir şeyler okuyoruz, lakin sevmeye gelince az seviyoruz."
Çehov'un kaleminden çıkan bu güzel öykü Laptev isimli zengin bir tüccarın, ablasının doktorunun kızı Yulia'ya aşık olup, evlenme teklifi etmesi ile başlıyor. Bu evlilik gerçekleşiyor ancak hiçbir şey hayal edildiği gibi olmuyor.
İnsanların birbirini tanımadan yapılmış mutsuz bir birliktelik, geçmişin beraberinde getirdiği izleri taşıyan şikayet edilen bir hayat ve dış görünüşe dayalı, sevgi geliştiremeden aşka şartlanıp kalmak üzerine evliliğe bakış açınızı etkileyebilecek kısa ve güzel bir eser olmuş. Okurken Çehov'un ustalığını her sayfada hissediyorsunuz.
Bu kitabı okuduktan sonra bana hissettirdiklerini Çehov'un cümleleri ile ifade ederek incelemeyi bitirelim :
"Eğer şimdi biri ona aşkın ne demek olduğunu soracak olsa verebilecek bir cevabı olmadığını düşünüyordu."
Keyifli okumalar...
Rus Edebiyatı okumayalı uzun zaman oldu. Geçtiğimiz dönemde Türk Edebiyatı ağırlıklı okumalar yaptığım için; her ne kadar 115 sayfalık bir eser olsa da beni biraz yordu. Biliyorsunuz Rusların isim kullanımları bir garip. Hatta bazen ne olduğu bile anlaşılmıyor. Neyse ki akıcı bir novellaydı. Güzel de bir geri dönüş yapmış oldum Rus Edebiyatına
Eserinde evliliği ele alan Çehov, okuru ilişki, aşk, sevgi konularında bir çok sorunun ortasında bırakıyor. Cevapları tamamen okura bırakılmış. Bitirdikten sonra sorgulamaya başlayabilir, bazen karakterlere hak verip, bazen de onlara öfke duyabilirsiniz.
Zaten kısa olan bu eser hakkında çok söz muhakkak spoiler getirir fakat, biz bunu yapmadan esere biraz yakından bakalım.
Laptev zengin bir tüccarın oğlu, eğitimli, ama ailesi tarafından şiddet görerek büyümüş, bastırılmış, kendine güveni olmayan, fiziksel olarak kendini beğenmeyen bir adam. Bir anda kendini kasabanın doktorunun kızına, Yulia Sergeyevna’ya aşık oluyor. Bu aşkla ne yapacağını bilemeyen Laptev bir gün bir bahaneyle kızın evine gidiyor ve ona ilanı aşk edip üzerine de evlilik teklif ediyor… Laptev’e karşı hiç bir şey hissetmeyen Yulia hanım o zamanlar 21 yaşında ve babasından bıkmış, hayatının ne yöne gideceğini kestiremeyen bir döneminde bu teklife çok şaşırıyor ve anlık olarak evliliği reddediyor.
Kısa bir süre sonra başka bir erkeğin ona talip olmayacağını ve bu şimdi evlenmezse evde kalacağını düşünerek, en küçük bir sevgi hissetmeden Laptev’in teklifini kabul ediyor ve çarçabuk evleniyorlar.
Sizce Yulia sevmediği bir adamla evlendiği için pişman olmuş mudur ?
Peki Laptev, kendisini sevmeyen bir kadınla evlendikten sonra nasıl bir hayata mahküm olmuştur ?
Okuyup görün
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
