bedenimdeki dövüş izleri
Tanrı'nın sayfalarıma düştüğü şerhlerdir
ben kadınları
rumca gazeller gibi anlamadan sevdim
ve ne zaman ki kırık aynalarda yüzümü seyrettim
o an, yüzüme kapanan telefonları bildim
kesmek istiyorum tüm telefon tellerini
gece yarısı kadının biri, kadınların hepsiydi
En mutlu ânı işaret ettiğimizde, onun çoktan geçmişte kaldığını, bir daha gelmeyeceğini, bu yüzden bize acı verdiğini biliriz. Bu acıyı dayanılabilir kılan tek şey, o altın andan kalma bir eşyaya sahip olmaktır. Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar.