Yazar:
Anton Çehov
Çevirmen:
Mustafa Kemal Yılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
Mart 2024
İlk Yayın Tarihi:
1903
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786254292873
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Anton Çehov / Nişanlı
İçinde bulundukları düzene göre hareket edip isteklerine kavuşmayı hedefleyen karakterlerin, bunu gerçekleştirdiklerinde ise her şeyin sıradan ve boş olduğunu düşünmesini anlatan iki hikayeden oluşuyor kitabımız. İnsanların bir ilizyonda yaşam sürdüklerini ve hayatı ıskaladıklarını anlattığı gibi Rusya’nın o dönemlerdeki gerçeklerini de yansıtan bir eser.
Kitaba ismini veren “Nişanlı” öyküsü, Çehov’un tamamladığı son öyküsü olmaktadır. On altı yaşından beri evlenmenin hayallerini kuran yirmi üç yaşındaki Nadya’nın nişanlandıktan sonra her şeyi farklı bir gözle görmesi, yaşamını sorgulaması, sonucunda bir karar alması ve sonuçlarını anlatıyor.
“Edebiyat Öğretmeni” hikayesinde ise Nikitin’nin sevdiği kadına kavuşmasını ama bir süre sonra her şeyin ne kadar sıkıcı ve boş olduğunu farkedip canının sıkılmasını ve yaşamından kaçma isteği duymasını okuyoruz.
İki hikayede de sanki karakterlerin gözlerinde bir perde olduğuna, amaçlarına ulaşınca bu perdenin kalktığına ve hayatı sorgulamaya başladıklarına tanık oluyoruz.
Keyifli okumalar…
Her Ay 1 Çehov Öykü Serisi :)Edebiyat
Tabii ki Çehov okumaya ilk değil son öyküsüyle başlamalıydım. :)
Nişanlı; Çehov'un tamamladığı son öykü.
Kitabımız 2 öyküden oluşuyor. NİŞANLI ve EDEBİYAT ÖĞRETMENİ.
Nişanlı; Nadya 23 yaşında nişanlı olarak isimlendirdiğimiz karakterimiz. Yıllarca evlenmek için can atan nişanlı kızımız; aşksız, mutsuz bir evlilik yapmamak için köprüden önce son çıkışta kendini arama, eğitim hayatını devam ettirme kararı alıyor. Bir kadının kendini bulma yolculuğu okuyarak fazlasıyla mutlu olduğumu belirtmek isterim. Daim olması dileğiyle.
Edebiyat Öğretmeni; Nikitin 26 yaşında bir lisede edebiyat öğretmenliği yapıyor. Kendinden yaşça küçük olan Manyusya'ya aşık olup evleniyor. Öylesine mutlu ki hayatının çiçek açtığını vs söylüyor lakin düştüğü bir bataklık sonrası varoluşsal krizlere giriyor, kendini kaybedip hayatını zindan ediyor.
Kesinlikle ilk hikayeyi daha çok beğendim. Öykü okumayı ,özellikle Rus edebiyatı okumayı sevenlerin beğeneceğini düşünüyorum.
Puanım 8.
NişanlıHikaye-Öykü
Merhabalar :) Bugün, çok sevdiğim Anton Çehov'un "Nişanlı" adlı öykü kitabıyla geldim. Çehov'dan daha önce sekiz kitap okudum, bu dokuzuncu oldu. Böyle sıklıkla okuduğunuz yazarın üslubuna bir müddet sonra alışıyorsunuz ve ara ara özlüyorsunuz. Canınız çekiyor okumak için :D İşte bana da öyle oldu bu ayı kapatırken bir doz Çehov alasım geldi. Anton Çehov'un:
*Kardeşi Nikolay'ın tüberkülozdan vefat etmesi sonucu bu olayın Sıkıcı Bir Öykü adlı esere ilham olduğunu,
*Kendi hayatında bir amaç için cezaevi meselesini takıntı haline getirdiğini,
*Sahalin'de ceza kolonisini gezdikten sonra kardeşine yazdığı mektupta "Öyle anlar vardı ki insanın alçalmasının en uç sınırlarını gördüğümü hissettim."diye yazdığını,
*Nobel Ödülü sahibi Seamus Heaney'in "Çehov, Sahalin'de" adlı bir şiirinin konusu olduğunu,
*Melikhovo'da, tüberkülozu sık sık yeniden ortaya çıkmasına rağmen üç okul, bir yangın istasyonu ve bir klinik inşa etmeye ve kendi sağlık aletlerini civardaki köylülere bağışlamaya devam ettiğini biliyor muydunuz?
**************************
Gelelim kitabımıza :) Nişanlı, Çehov'un 1894'te ve 1903'te yayımlanan iki öyküsünden oluşan bir eser. Jurnal Dlya Vseh dergisinde yayımlanan Nişanlı, Çehov'un tamamladığı son öykü olma özelliğini taşıyor. Nadya adlı genç bir kız tam evlenme arifsindeyken, Saşa adlı bir karakter onun gözünü açar. Nadya boş ve yararsız bir hayattan kaçıp özgürlüğünü kazanır. Burada Çehov özellikle hiçbir şey yapmayan ve ülkesine asalak olan insanları eleştirmiş. Edebiyat Öğretmeni adlı eserde ise, genç lise öğretmeni Nikitin'in aşık olduğu kızla evlenmesini ve ardından gerçekten istediğinin bu olup olmadığını sorgulamasını anlatıyor. Kısaca varoluş sancıları diyebiliriz buna. Bir Altıncı Koğuş gibi değildi fakat yine de severek okuduğum bir kitap oldu
Bu harika kitabı bugün bitirdim. Anton Çehov'un okuduğum ilk kitabıdır. İçinde 2 hikaye mecut. Bahsedecek olursam,
Saşa'nın desteğiyle sevmediği biriyle evlenmekten vazgeçip, evi terkedip bağımsızlığını kazanan Nadya'nın hikayesinin anlatıldığı Nişanlı. Hikayeyi çok beğendim. Nadya mücadelesinde haklıydı ama keşke Andrey ile konuşup onu öyle terketseydi. Hoş durmadı o kısmı sadece. Saşa'ya çok üzüldüm bunu sebebi hasta olmasıydı.
Bir başka hikaye de Edebiyat öğretmeni Nikitin'in sevdiği kız Marya ile evlenip mutlu olduktan sonra varoluşsal krize girmesini anlatan Edebiyat Öğretmeni. Nikitin'e mutlu olduktan sonra girdiği kriz dolayısıyla sinir oldum, mutluluk battı herhalde ona ve onu hala okumakta olduğum "İçimizdeki Şeytan" romanındaki Ömer'e benzettim onu tabii farklılıkları da mevcut. Marya'ya tek bir yerde sinir oldum o da Evlerine gelen erkeklerin evlilik için geldiği fikrine kapılmasıydı. İki hikayeyi de çok beğendim ama Nişanlı'yı daha çok beğendim. Rus Edebiyatı sevenlere tavsiye ederim.
Allah kurtardı demenin Rus versiyonu...1000Kitap
Puan vermedi·64 syf.·
2025 18. kitabı
Hayatınız boyunca evlilik düşüncesi sizi boğduysa ama bunu annelere, teyzeye ya da komşu Emine ablaya anlatamadıysanız, bu kitabı Nadya sizin yerinize okumuş olabilir. Nişanlı, ilk bakışta "Aaa ne tatlı bir kız evleniyor galiba" dedirten, sonra da "Yok artık bacım, düğün iptal mi?" dedirten, sonunda da “Evet yaa, insan önce kendini seçmeli” dedirten incecik ama içi dolu dolu bir Çehov eseri.
Nadya, klasik bir Rus genç kızı gibi başlıyor hikâyeye: serin bir akşamüstü verandada oturuyor, bahçedeki çiçeklere bakıyor, nişanlısıyla evlenmeyi düşünüyor. Nişanlı da pek bir tatlı: sessiz, efendi, çalışkan… Ama gelin görün ki karakteri de odun gibi. Hayatla ilgili herhangi bir heyecanı yok, akşamları çay içiyor, sabahları sıkıcı.
Derken Nadya'nın içindeki o tatlı huysuzluk baş gösteriyor. Bir tür “Ben kimim ya? Ben neden evleniyorum ya?” krizi patlak veriyor. Ama bu kriz öyle havalara girip şiir yazmalık değil, valiz toplayıp şehre kaçmalık cinsten. Nadya, alışılmış Rus kadın rollerini tokat gibi yere serip, "Ben okumaya gidiyorum" diyor. Kız istemeye gelen taraf daha çayını içemeden, gelin bavulu toplayıp trene binmiş oluyor.
Çehov burada evlilik kurumunu, toplumsal beklentileri ve aile içi rolleri pamuk gibi ama alttan alta da dikenli bir dille sorguluyor. Bir Rus klasiği olan "sıkıntıdan ölüyorum ama belli etmiyorum" havası da bolca mevcut. Ama bu sefer o sıkıntı, bir dönüşüme zemin hazırlıyor. Nadya'nın gidişi sessiz ama devrim niteliğinde: ne gözyaşı ne kavga… Sadece bir karar. Sadece bir adım. Hem de kendi adına.
Bir de hikâyede bir arkadaşı var Nadya’nın, bir nevi “uyan kızım” tokadı atan yan karakter. O kişi olmasa Nadya hâlâ salonda dantel işliyor olabilirdi. Ama neyse ki hayat bazen doğru kişiyi doğru anda salona atıyor. Tesadüf değil, Çehov kurgusu.
Kitap
“Ah, kaderin gözlerinin içine dosdoğru ve cesurca bakmanın, kendini haklı görmenin, neşelenmenin ve özgür olmanın mümkün olacağı bu yeni ve berrak hayat bir an önce gelse keşke!” -Nişanlı-
“Evlilik, ciddi bir adımdır. İyice ölçüp biçmek gerekir, böyle olmaz. Temkinli olmaktan kimseye zarar gelmez, hele ki insanın bekârlığı bırakarak yeni bir hayata başladığı evlilik gibi bir meselede.” -Edebiyat Öğretmeni-
Yine bir kitabın özeti olacak nitelikte, bu kez 2 adet alıntıyla başlıyorum yorumuma efendim.
Çünkü kitapta 2 öykü bulunmakta; birisi Nişanlı, diğeri de Edebiyat Öğretmeni.
Çehov'u artık hemen hepimiz tanıyoruz.
Eserlerinde karakterlerini iyi, kötü olarak değil, tamamen “insan” olarak ele alır.
Onları yargılamaz, parmakla göstermez, duygularını katmaz, olduğu gibi aktarır, karakterle bizi baş başa bırakır.
Ama hep bir karamsarlık, sessizlik, içsel hesaplaşmalar ve umutsuzluk havası hâkimdir
Nişanlı'da da o içsel hesaplaşmalar mevcut elbette.
Nişanlı...
16 yaşından beri evlenme hayali kuran, 23 yaşındaki genç kadın Nadya'nın hikâyesi.
Peder Andrey'in oğlu Andrey Andreyiç ile nişanlıdır, hayaline kavuşmaya son bir adım kalmıştır.
Andrey'i beğeniyordur ama düğüne az bir zaman kala Nadya yavaş yavaş neşesini yitirmeye başlamıştır.
İçindeki ses susmasa da ne söylediği de anlaşılmıyordur.
Bu sırada Saşa çıkagelir ve içindeki sesi duymasına yardım eder.
Nadya aslında evlenmek istemiyordur, onun istediği tek şey...
İşte bundan sonrası sizde, spoiler veremem kusura bakmayın :)))
Edebiyat Öğretmeni...
Uzun süredir öğretmenliğini yaptığı Manya'ya sonunda açılan edebiyat öğretmeni Nikitin'in hayallerine kavuştuktan sonra bir gün başka bir hayat istemesini konu ediniyor.
İki aynı konu fakat iki ayrı sonuç efendim.
İkisi de sıkışmışlık
Konusu: Tanıtım bülteninden;
1903’te Jurnal Dlya Vseh dergisinde yayımlanan Nişanlı, Çehov’un tamamladığı son öyküsüdür. Bir genç kızın aşksız bir evlilikten, işlevsiz bir hayattan kaçıp bağımsızlığını elde edişini anlattığı bu yapıtında, Çehov ülkesinin sırtında taşıdığı aylak ve yararsız insanlara sert bir eleştiri yöneltirken, 20. yüzyıl başında Rus toplumunun kadın özgürleşmesinde geldiği noktaya da dikkat çeker. 1894 yılında Russkiye Vedomosti gazetesinde yayımlanan ve aynı yıl Novellalar ve Öyküler başlıklı derlemeye dahil edilen Edebiyat Öğretmeni ise bir lisede öğretmenlik yapan genç Nikitin’in öyküsüdür. Sevdiği kızla evlenerek muradına eren bu genç adam çok geçmeden bir varoluş kriziyle karşı karşıya gelir.
İnceleme: En keyif alarak okuduğum Nişanlı oldu. Burada bir kadının özgürleşme konusu duru ve daha düzenli bir şekilde anlatılmıştı. İkinci öykü olan Edebiyat Öğretmeni biraz daha dağınıktı. İki öykünün odak noktasının ortak olması kitabı daha etkili hale getirmiş. Keyif alarak okuduğum bu kitabı sizlere de tavsiye ediyorum ve keyifli okumalar diliyorum.
• Çehov'un öykülerini oldum olası sevmişimdir. Kitabın içinde iki öyküsü var ve "Nişanlı" onun son öyküsü.
Evlilik hayalleri kuran genç kızın düğün hazırlıkları yapıldığı sırada yakın arkadaşının ona söyledikleri karşısında artık kayıtsız kalamamasını ve ileride monotonlaşacak hayatını sorgulamasıyla devam eden süreci okuyoruz.
• İkinci öykü "Edebiyat Öğretmeni" isimli, hemen hemen ilk hikayeyle benzer temaya sahip kısa bir hikaye. Edebiyat öğretmeninin evlerinde ders verdiği ailenin kızına aşık olup onunla evlenmek istemesi ve evlendikten yıllar sonra varoluş sancısı çekmeye başlaması üzerine hayatının boş ve anlamsız olduğuna kanaat getirmesini okuyoruz.
- Her iki öyküde de hayallerine kavuştuktan sonra isteğini kaybeden ve varoluş sancısıyla hayatını sorgulayan karakterleri görüyoruz.
1903'te Jurnal Dlya Vseh dergisinde yayımlanan Nişanlı, Çehov'un tamamladığı son öyküsüdür. Nadya adlı genç bir kız tam evlenme arifsindeyken, Saşa adlı bir karakter onun gözünü açar. Nadya boş ve yararsız bir hayattan kaçıp özgürlüğünü kazanır. Bir genç kızın aşksız bir evlilikten, işlevsiz bir hayattan kaçıp bağımsızlığını elde edişini anlattığı bu yapıtında, Çehov ülkesinin sırtında taşıdığı aylak ve yararsız insanlara sert bir eleştiri yöneltirken, 20. yüzyıl başında Rus toplumunun kadın özgürleşmesinde geldiği noktaya da dikkat çeker.
1894 yılında Russkiye Vedomosti gazetesinde yayımlanan ve aynı yıl Novellalar ve Öyküler başlıklı derlemeye dahil edilen Edebiyat Öğretmeni ise genç lise öğretmeni Nikitin'in aşık olduğu kızla evlenmesini ve ardından gerçekten istediğinin bu olup olmadığını sorgulamasını anlatıyor. Kısaca varoluş sancıları diyebiliriz buna.
Her iki öykü de Rusya'daki acınası ve sefil günlük hayatın gerçekçi bir yansımasıdır. Çehov'un eserlerinde psikolojik tahlillerin her defasında çok güçlü olduğunu görüyoruz. Her hikayede de insanın planlarına ulaşması ve sonrasında ise ulaştığı şeylerin insanı tatmin etmemesi üzerine duruluyor.
Okumanızı tavsiye ederim.
Bazen her şey hazırdır; düğün, aile, gelecek planları… ama insanın içi hiç hazır değildir.”
Nişanlı olduğun biriyle evlenmek üzeresin ama bir sabah uyanıp “Ben ne yapıyorum?” diyorsun. İşte Nadya tam olarak bunu yaşıyor. Dışarıdan bakınca her şey yolunda, ama içinden yükselen o ses… susturulamıyor.
Bu kitabı okurken düşündüm: Kaç kadın sadece “öyle olması gerektiği için” evleniyor, yaşıyor, susuyor?
Çehov, 100 yıl önce yazdığı bu hikâyeyle hâlâ bizi yakalıyor. Çünkü insan değişmiyor, hele beklentiler hiç değişmiyor.
Nadya’nın küçük ama cesur kararı, bana büyük bir “kendi olma” dersi verdi. Çok kısa ama etkisi uzun süren bir kitap oldu benim için.
"İçinde bir şey kıpırdanıyorsa, onu görmezden gelme."
Eğer sen de kendi yolunu çizmenin eşiğindeysen, bu kitap sana iyi gelir.
#kitapönerisi #kitaptavsiyesi #nişanlı #antonçehov #rusedebiyatı #kitapalıntısı #kitapyorumu #kadınhikayeleri #özgürlük #çehov #bookstagram #kitapkurdu #edebiyat
Yazar Hakkında
Anton ÇehovYazar · 155 kitap
Anton Pavloviç Çehov (29 Ocak 1860, Taganrog Rusya - 15 Temmuz 1904, Badenweiler, Almanya), Rus tiyatro yazarı ve modern kısa öykülerin kurucularındandır.
Rusya'nın güneyinde Azak Denizi kıyılarındaki Taganrog'da bakkal bir babanın oğlu olarak Dünya'ya geldi. Dört çocuklu bir ailenin ortanca çocuğudur. Babası, ticaretten çok dini konulara eğilimleri olan sert ve otoriter bir adamdı. Babasının baskısıyla kilise korosunda ilahi söyleyen Çehov, ticarette başarı sağlayamayan babasının yerine dükkân işleriyle de ilgilendiğinden lise eğitimi uzadıkça uzadı.
Çehov, bir süre Yunanlı çocukların devam ettiği yerel bir okulda okudu. Daha sonra on yıl boyunca lisede Yunan ve Latin klasikleriyle temel bir eğitim gördü. Düş gücüne fazlasıyla olanak tanıyan bu eğitim Çehov'un yaşamı boyunca klasiklerden hoşnut olamamasına yol açacaktı. "Edebiyat Öğretmeni" adlı hikâyesi üniversite yıllarına aittir.
1876'da babasının iflas etmesi üzerine ailesi Moskova'ya göçtüğünde, kendisi bir ağabeyi ile birlikte Tagangrog'da kalarak liseye devam etti. Üç yıl boyunca, henüz çok genç olmasına karşın kendi hayatını kendi kazandı. Zor koşullar altında geçen çocukluk yılları, hikâyelerinde çocuklara geniş yer vermesine ve hep hüzünlü, incinmiş çocukları anlatmasına neden oldu.
1879'da liseyi bitirdi ve Moskova'ya giderek tıp fakültesine girdi; 1884'te doktor oldu. Tıp öğrenimi sırasında ailenin geçimine katkıda bulunmak için çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bu dönemde yazdığı yazılarını "Melbourne'ün Masalları" adlı kitapta toplayarak üniversiteyi bitirdiği yıl ilk kitabını yayınladı.
Çehov, üniversiteyi bitirir bitirmez hekimliğe başladı. "Cerrahlık", "Cansız Ceset", "Kaçak" adlı hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hekimlik çok vaktini aldığından yazmasına engel olmaya başlayınca hekimlikten vazgeçip yazarlığa yöneldi. Yazarlığına hekimliğinin izleri görülür. Pek çok kimse onun Çarlık Rusyası'nı anlatışını, bir doktorun hastalığı teşhis edişine benzetir.
1887'de "Alacakaranlıkta" adlı öykü kitabıyla Rus Akademisi tarafından verilen Puşkin ödülü nü kazandı. Aynı yıl ilk büyük tiyatro oyunu "İvanov", Moskova'daki Korsch Tiyatrosunda sergilendi.
Ünlü öyküsü "6. Koğuş" 1892'da yayınlandı. Aynı yıl kolera salgını olan bölgelerde doktor olarak aktif rol oynadı. Merkez Rusya'da bir Melikhov adını verdiği bir malikane satın alarak taşındı ve yaşamında "Melihova dönemi" denilen yeni bir dönem başladı. Bu dönemde yaratıcılığının zirvesine ulaştı. Sürekli kendisini ziyaret gelen dostlarını malikanede ağırladı.
1894 yılının bir bölümünü yurtdışında geçirdi. Bu arada vereme yakalandı, tedavi için Kırım'a geçti.
1895'te "Martı" oyununun ilk versiyonunu yazdı. "Sakhalin Adası"nı yayınladı. Tolstoy ile tanıştı. Oyunun St. Petersburg'daki ilk gösterimi başarısızlıkla sonuçlandı.
1897'de Köylüler adlı uzun öyküsünü yayınlattı. 1898'de Sanat tiyatrosunu Stanslavski ile birlikte kuran Nemiroviç-Dantçenko Martı'yı sahnelemek için Çehov'dan izin istedi, bu arada Çehov, ilerde evleneceği aktris Olga Knipper'le tanıştı. Martı oyunu büyük başarı elde etti. Çehov'un babası öldü.
1899'da Vanya Dayı'nın ilk gösterimi yapıldı, Toplu Yapıtlarının ilk cildi yayımlandı.
1901'de Üç Kızkardeş sahnelendi; Çehov, Kafkasya seyahatinden sonra bir ev yaptırdığı Yalta'ya döndü ve Olga Knipper ile evlendi.
1904'te "Vişne Bahçesi" Moskova'da sahnelendi. Sağlığı bozulan Çehov, eşi ile birlikte Almanya'ya gitti ve Badenwiller'da öldü.
Çehov'un bütün yapıtları ölümünden 40 yıl sonra 20 cilt halinde yayımlandı. Bu yayının 8. cildinde Çehov'un sayısı birkaç bine ulaşan mektupları yer alır.
Çehov'un tiyatro sevgisi çocukluk yaşlarında izleyici olarak başladı. Vodvil olarak adlandırdığı birer perdelik oyunlarıyla, dörder perdelik oyunlarından ilk ikisi olan İvanov ve Orman Cini'ni 1887-1890 yıllarında yazdı. En ünlü eseri [Çalıkuşu] idi.
Vodvilleri taşra tiyatrosunda büyük başarı kazandı. Bir Moskova tiyatrosunda sahnelenen İvanov da çok büyük başarı sağladı. Orman Cini'nin aynı başarıyı sağlamaması üzerine Çehov oyun yazmaya uzun süre ara verdi. Martı'yla yeniden oyun yazmaya başlaması ikinci başarısızlığı beraberinde getirdi. Bunun üzerine Çehov tiyatroyla ilgisini kesmeye karar verdi. Bir mektubunda şöyle diyordu: "700 yıl yaşasam bir piyes yazmam. Nesine isterseniz bahse girerim." Bunları yazarken tiyatro sevgisini hesaba katmamıştır. Bu sırada Vanya Dayı büyük övgülere layık görülüyordu. Martı'nın ikinci sahnelenişinde kazandığı büyük başarı da Üç Kız Kardeş ve Vişne Bahçesi'ni yazmasını sağladı
