Jean-Louis Fournier / Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık
Jean-Louis Fournier’in kalemiyle tanıştığımdan beri, en ağır gerçekleri bile yüzümde buruk bir tebessüm bırakacak şekilde anlatabilmesine hayranım. Bu yüzden yeni bir kitabını elime aldığımda beklentim her zaman biraz daha yüksek oluyor. Ne yazık ki bu kez aradığım tadı bulamadım.
Kitap kesinlikle kötü değil ama Fournier’den alıştığım o güçlü etkiyi de yaratamadı bende. Bir hikâyeden çok, yaşlılığın ve zaman kaygısının satırlara sindiği kısa denemeler, anılar ve günlük notları okuyor gibi hissettim. Sanırım yazar bu kez edebi bir kaygıyla değil, zamanı tükenirken zihnindekileri bir an önce kâğıda dökme telaşıyla yazmış.Bu yüzden kitap boyunca zaman zaman dağınık bir his eşlik etti bana. Alışık olduğum o akıcı anlatının ve edebi lezzetin yerini, düşünceden düşünceye geçen kısa notlar almış gibiydi.
Yazarın kalemini çok seven biri olarak bu kitap bende biraz buruk bir tat bıraktı. Yine de her yazarın yolculuğunda böyle duraklar olabileceğini düşünüyorum. Eğer Fournier ile henüz tanışmadıysanız başlangıç için önereceğim kitap bu olmaz. Ama onun kalemini sevenler, bu dağınık ve hüzünlü satırların arasında yazarın o dönemki ruh haline dair izler bulabilirler.
Keyifli okumalar…