Esra
@okurseveresra
Yazar ve kitap bir senedir listemde okumak için sıra beklerken Papirüs Kitap okuma kulübünün haziran ayı kitabı olarak seçilmesiyle okumuş, bitirmiş oldum.
Çok merak ettiğim bu kitap maalesef beni çok tatmin etmedi diyebilirim. Öncelikle Macar edebiyatından ilk kez okuyorum fakat, beğenememe sebebim yazarın üslubu, çeviri, hikayenin çok vasat ilerlemesi oldu.
Babası vefat eden İza'nın annesini kırsal kasaba yasamında yalnız bırakmak istemeyip, Budapesteye yanına alması, anne kız kuşak ve yasam-tarz çatışmasının anlatıldığı bir roman.
Kitap toprak, ateş, su, ve hava başlıklı 4 bölümden oluşuyor:
* İlk bölümde Iza'nın babası Vince'nin ölümünü,
* İkinci bölümde Iza'nın annesi Etelka'yı Budapesteye yanına almasını ve annesinin kent ve lüks ev yaşamına karşı manevi zorluklarını, kuşak çatışmasını ve hayal kırıklığını okuyoruz. Kitabın en etkileyici ve güzel bölümü bu "Ateş" başlıklı kısımdı.
Bu bölümde şunu gördüm ki, yaşını almış, hayatının son basamaklarına gelmiş büyüklerimizi iyiliklerini istesek de bir köşede biblo gibi bırakmamız aslında onlara vereceğimiz en büyük zararlardan birisidir. Yıllarını çocuklarını yetiştirmek ile geçirmiş , hayatlarının en dönüm noktalarındaki kararlarında payı olan anne, baba ve diğer büyükleri, yaşlandıklarında bir köşeye itmek en büyük zulüm. Büyükler yaranmak, işlerinin hâla bitmediğini görmek, göstermek isterler ve bunu da en çok çocuklarında görmek isterler. Iza'nın annesi Etelka da en çok bu hasreti ve üzüntüyü gördüm.
İkinci bölümün anlatımı, psikolojisi çok güzeldi.
* Üçüncü bölüm, Iza'nın eski eşi Antal'ın hikayesini ve boşandıktan sonra neden Iza'nın ailesinden kopamadığını okuyoruz.
* Dördüncü bölüm, Iza'nın annesinin Dorozs kasabasına geri dönüşünü ve hüzünlü bir şekilde ölümünü, Iza'nın psikolojisini okuyoruz.
İncelemelere
Esra
Benimde okumakta hep kararsız kaldığım bir kitaptı. İçerik iyi olsada anlatım çok önemli en iyisi biraz daha erteleyeyim:) yorumunuza sağlık ✨
Jean-Louis Fournier / Bekleyecek Vaktim Kalmadı Artık
Jean-Louis Fournier’in kalemiyle tanıştığımdan beri, en ağır gerçekleri bile yüzümde buruk bir tebessüm bırakacak şekilde anlatabilmesine hayranım. Bu yüzden yeni bir kitabını elime aldığımda beklentim her zaman biraz daha yüksek oluyor. Ne yazık ki bu kez aradığım tadı bulamadım.
Kitap kesinlikle kötü değil ama Fournier’den alıştığım o güçlü etkiyi de yaratamadı bende. Bir hikâyeden çok, yaşlılığın ve zaman kaygısının satırlara sindiği kısa denemeler, anılar ve günlük notları okuyor gibi hissettim. Sanırım yazar bu kez edebi bir kaygıyla değil, zamanı tükenirken zihnindekileri bir an önce kâğıda dökme telaşıyla yazmış.Bu yüzden kitap boyunca zaman zaman dağınık bir his eşlik etti bana. Alışık olduğum o akıcı anlatının ve edebi lezzetin yerini, düşünceden düşünceye geçen kısa notlar almış gibiydi.
Yazarın kalemini çok seven biri olarak bu kitap bende biraz buruk bir tat bıraktı. Yine de her yazarın yolculuğunda böyle duraklar olabileceğini düşünüyorum. Eğer Fournier ile henüz tanışmadıysanız başlangıç için önereceğim kitap bu olmaz. Ama onun kalemini sevenler, bu dağınık ve hüzünlü satırların arasında yazarın o dönemki ruh haline dair izler bulabilirler.
Keyifli okumalar…
Gülşah A isimli okura yanıt verildi
Esra
Gülşah A teşekkürler sizede iyi okumalar dilerim ✨Başka Bir Yerden Tanışmak1000Kitap
Bu tam olarak bir inceleme değil. Çünkü ilk defa bir kitabı hem okur hem de onu yazan kişi olarak anlatıyorum. O yüzden burada hiçbir şekilde spoiler olmayacak. Daha çok hikâyenin ana temasından, ve her zaman yaptığım gibi okuma rehberi gibi anlatacağım. Aynı zamanda neden bu kitaba 10 puan verdiğimi ve neden sevdiğimi de anlatmaya çalışacağım.
Belki bu kitabı hiç okumak istemeyeceksiniz, belki tam tersine kendinizden bir şey bulacaksınız. Ama sonuna kadar okursanız, sadece 
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafında
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafındaEsra
Hayırlı uğurlu olsun 
Alper Turgay umarım okuyucusu bol olur🙏🏻ben şiparişimi verdim bile🤝🙂
Alper Turgay umarım okuyucusu bol olur🙏🏻ben şiparişimi verdim bile🤝🙂
Bir doğum günü meselesi var😉
Kendime; daha çok huzur, daha çok kahkaha ve kalbimi hafifleten insanlar diliyorum 🤗
İyi ki doğmuşum🎉🥳🎊
Esra
Nice güzel yaşlara 🎂umarım dileklerinin kabul olduğu bir yıl olur💐🥳
Lisa Regan / Son İtiraf
Dedektif Josie Quinn, yaralarına ve aldığı darbelere rağmen korkularına boyun eğmeyen cesareti, inandığı doğruları uğruna olan direnişi ve davaları çözme tarzıyla çok sevdiğim bir karakter. Onunla çıktığım dördüncü serüven oldu Son İtiraf. Her kitapta geçmişin tozlu sayfalarını açtığımız farklı bir davayla karşılaşırken bir yandan da onun dünyasındaki gelişmelere eşlik ediyoruz.
Danton gibi küçük bir kasabada çözülen devasa davalar hem karakterlerin psikolojik yönüyle hem de olayların derinliği ile akıcı ve sürükleyici bir okuma deneyimi sunuyor. Bu seferki dava ise çözülmesi en karışık ve zor olandı.
Denton Polis Teşkilatı’nda dedektif olan Gretchen’ın evinin önünde genç bir çocuğun cesedi ve cesedin üstüne iliştirilmiş başka bir çocuğun fotoğrafı bulunur. Olay yerine gelen Quinn’in düşündüğü tek şey Gretchen’ın nerde olduğuydu. Herkesin onun suçlu olduğunu düşünüp arama emri çıkartmaya karar verdikleri an Gretchen’ın teslim olması ve “Ben yaptım!” demesi, başından beri onun suçsuzluğuna inanan Quinn’in olayı aydınlatmak için kolları sıvamasına sebep olur. Ona göre arkadaşı masumdu ve o bunu kanıtlayacaktı.
Olayı eşeledikçe ortaya çıkan sırlar ve dinmeyen korkular geçmişin sessizliğini bozdu. Tam düğümler çözülüyor derken genç bir çiftin ölümü her şeyi değiştirdi. Anlamsız gibi duran detaylar tüm olayın seyrini değiştirdi. Quinn zamanında Greatcher’ı kurtarıp katili bulabilecek miydi yoksa katilin yeni hedefi mi olacaktı?
Keyifli okumalar…
Hipokampus isimli okura yanıt verildi
Esra
@Hipokampus_heyecan verici bir kitaptı teşekkür ederim 🙏🏻