Merve Kızıldağ

Reklam
Annem bir hafta yoğun bakımda yatmıştı odaya çıkarılınca giysin diye benimkinin aynısı pijama takımı sipariş vermiştim. 4 şubatta cenaze mevlidine geldi kargo. Eşim ah be abi diye elinden gizlice kapmaya çalışsa da kargocuyla göz göze gelip hıçkırdığımda kalabalığa baktı onun da gözleri doldu. Kaçar gibi gitti adam. İki gün sonra kayınvalidemin doğum günü eşimle sipariş verdik baya oldu gecikti kargo eşim inşallah doğum gününe yetişir diye endişelendi. Normalde 2-3 güne gelir hemen kargolar. Bugün 4 Şubat annemin ölüm yıldönümü. Kapı çaldı kayınvalidemin hediyesi geldi. 2 sene önceye gittim geldim. Eşim hediye yetişmez diye değil annemin yıldönümünde gelir diye endişelenmiş anladım. Bazı anlar acı azalsa da o an hissettirdiklerini unutturmuyor hayat insana. Bugün ben de aynı acıları o an yaşıyormuş gibi boğuldum burda bunları yazdım. Neden bilmiyorum
Bazı aylar insan için felaketler silsilesi olarak geliyor. 11 Şubat 93’te annemle babam evlenmiş. 12 Şubat 94 benim doğum günüm. 14 Şubat sevgililer günü. 6 Şubat eşimin annesinin doğum günü. Depremde hataydalardı evleri yıkıldı 4 kişi sağ salim çıktılar ama bir iğne bile çıkaramadılar evlerinden. Oğlum o zaman 40 günlüktü. Bir süre çadırda yaşadılar sonra konteynerler bir süre bizimle İzmirde yaşadılar. Sonra kendi imkanlarıyla prefabrik yaptılar tüm süreçler çok zordu ve neredeyse her gün ağladığımız bir kederdi. Sonra dedem hastaneye yatırıldı. Zatürreydi tüm vücuduna yayılan enfeksiyon yüzünden doktorlar ümidi kesin diyordu aylarca dayandı. Annem şeker hastası olduğu için dedem ve onun için riskli olduğu için kardeşleri annemin dedemi görmesine izin vermiyordu. Annem bir kaç kez gidip kapıdan kovuldu. Kendi iyiliği için ya da değil bilemiyorum. En son nolursa olsun ben ölmeden babamı göreceğim dedi gitti. Döndüğünde kızsam da ellerinden öptüm çıktım sadece dedi ağladı. İki hafta sonra 4 şubatta annem öldü. Tüm vücuduna yayılan enfeksiyonu varmış şeker yüzünden enfeksiyonu azalmıyormuş. Annemi gömdüm oğlum 1 yaşında kucağımdan inmeyen sürekli ağlayan çocuktu. Acımı bile yaşayamadım bir kişi kucağımdan bir dakika indiremedi oğlumu onunla ilgilenmekten ağlayacak zamanım bile olmadı. Ertesi gün dedem öldü. Bilmiyorum birbirlerine mi sebep oldular yoksa o kadar çok seviyorlardı ki birbirlerini mi takip ettiler? Bugün annemin ölüm yıldönümü yarın dedemin sonraki gün Hatay’daki sevdiklerimizin. Haftaya doğum günüm. Bir ay insanın üstüne bu kadar gelemez bu kadar boğamaz. 2 sene oldu annem öldü. Ben Hataya taşındım. Mezarı İzmirde yasını tutamadığım annemin şimdi mezarına bile gidemedim. Ama aklımdan çıkmayan bir sözü var. Ben ölmeden babamı göreceğim demişti. Kendisi
7/10
·576 syf.·
2026 1. kitabı
Dani Francis
7.9/10 · 145 okunma