taha
@Klasikvedebiyat
Sade bir kahve rica ediyorum.
yazar
Unıvercity of life
İSTANBUL
45 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Eveeet, sonuç olarak en gerçek doğru şu ki ; hiçkimsenin aptal olmadığı bir dünyada yaşıyoruz.
Reklam
fena değil tabiki anlamayı düşünüyorum bazen
rastgele doğruların güzergahlarını
sadece daha kalbin ne kadar,
düzelir mi tacı tavizlerin ,
kabul eder mi lisanı düşüncelerin,
aşk kaldırır mı nefesimin ağırlığını,
yüzün bakabilicek mi gerçekten buraya,
canın yanmayacak mı yani hiçbir zaman da, vedalarının anlamı olmayacak mı hiç,
son türkü çalıyor yine arkamdan ,
düşlerin günlüğünde
eksilmeyen sayfa bırakmadan,
serseri sokalardaki baş belası
umutları oyuncak gören o kız çocuğu
artık ufka başlayan bir yolculuğun var
bırakılmış bir kağıttan gemi ..
Saatin akışı
Başlayanın sonu
Taşın hamuru
Zindenin yorgunu
Fazlanın artığı
aksağın düzgünü
Neşenin telaşı
Olgunun hafifi
Demirin haresi
Tablonun derisi
Azmin kölesi
Serkeştin neşesi...
biraz nağme, biraz dile gelen boş acılar, biraz yolunu kaybetmiş su, sonu olmayan siyah, gözünü alan beyaz.
Bir şehrin hikayesinde kaybolan adam, karanlıklar ortasında bir sokak lambası,
çelik gibi kafasını delen bir üzüntü,
rastlantı bir yana belki büyük bir pusu gibi kafasında kederli,
sisle birlikte onlarda dağılıyor,
uzun bir yol loş ışıklı ve ıslak ,
adım adım uzaklaşmaya çalışıyor.
Nasıl,bir sinema perdesi olsa belki. Kaçamadığın ve ağır ağır yol aldığın güzel bir yaşam çizgisi.