İnsan her zaman gitmek için yollara düşmezdi ki. Ve hem her yol gitmek için değil ki. Bazen de gelmek içindi; kendine gelmek için . Bazı yollar dönmek içindi ; aslına dönmek. Ve bazı yollar bulmak içindi O'nu bulmak.
Bu dünyaya bizler bir vakti tamam etmeye, bir vazifeyi tam etmeye, Allah'a kulluk etmeye gönderildik. Gayrısı bir mecburiyet ve mecbur olduğumuz kadarına sahip olmak gerek.
FAZLASINI İSTEMEK FAZLASINI TERK ETMEK DEMEK. DÜNYADAN ALDIĞIMIZ KADAR DÜNYA DA BİZDEN ALACAK.
Bu dünyaya sahip olmaya değil, bu dünyada şahit olmaya gönderildik biz. "Bizim' dediklerimiz de bizim değil, biz de bizim değil.
Bir gönlümüz var bu dünyaya sığmayan o da bizim değil.
Ah ki o gönül bedene sığmaz gönül, cihana sığmaz gönül, kendine dahi dar ve hep sonu olmayana makam olacak kadar. Oraya neyin sevdasını koyarsanız dünya sizin için odur
Ve o gönül ki Allah'ın sevgisinden başka ne varsa fazladır ona. Ve harap eder gönlü dünya sevdası...