İslam'ın evi, en zor zamanlarında bile pes etmiyordu işte! Müslümanlığın ocağında kahramanlar tükenmiyordu Dillerdeki düğümleri az da olsa çözecek destanlar ebter kesilmiyordu. En azından büyük badirelerde insan değişiyordu.Akıtılan onca gözyaşının, dökülen onca terin, okunan onca ezanın, edilen onca duanın, yazılan onca kitabın, verilen onca vaazın, yapılan onca iyiliğin, sıkılan onca yumruğun, koşturmaktan şişen onca el ve ayağın bir anlamı vardı. Yüce Allah, elbette günleri insanlar arasında döndürüyordu ve O'na boyun bükenlerin şerefli evi, kimilerinin sandığı gibi satılık değildi!
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْاَرْضِ وَلَا فِي السَّمَٓاءِۜ
O Allah ki, ne yerdeki bir şey O’na gizli kalabilir, ne de gökteki bir şey.
ÂLİ-İMRÂN / 5. ayet