Alçalmalarını asla kabullenmeyen, çalışma ile geçen bir ömrün güzelliğini hissedip bir türlü çalışmayan, tembellikle dolu bir hayatın çirkinliğinden muzdarip olup yine de hiçbir şey yapmayan isyankar ve acılaşmış kölelerdir onlar!
Zayıf ruhlarda, koyun tabiatlılarda varılan karar, mağlupların korkak ve utanç verici huzurudur: İçlerinde vasatlığın zafer kazanması, her türlü mücadele denemesinden kesin olarak vazgeçilmezsi, herkes gibi bir hayatın kabul edilmesi ve ruhların kalitesizliğinin taşıyamadığı daha yüksek bir idealin tüm telkinleri kulakların kapanması söz konusudur.
İnsan bu olağanüstü hal içine girince, özlemleri ve yetenekleri başka anlardaki duygularını ve eylemlerini karşılaştırdığı, haklarında hüküm verirken kullandığı bir modele dönüşür.
Sokaktaki insan gibi sözcüklerle düşünmek yerine, düşüneceği şeyi somut ve ayrıntılı bir şekilde görmek isteyecektir. Genel bir şekilde ve sanki koşarak geçerken bakıyormuş gibi görmek, tembel zihinlerin yöntemidir. Aklı başında zihinler ise derin düşünmenin çeşitli noktalarının imbikten damla damla süzülmesine izin verir ve "ballarını yaparlar."