Sevgi olmazsa, bir insan istediği kadar iyi nitelikle, erdem ve olası yetilerle donanmış olsun, ‘hiç’tir, içi boştur, (zil ya da vurmalı bir çalgı gibi) sıfırdır.
Her şeyden önce keyifli olmak, 'neşeyle dolmak' (Nietzsche), dünyayı ve insanları değiştirebileceğine inanacak ölçüde umut taşımak, kendini 'bütün dünyayı fethetmeye' hazır hisseden Don Juan misali kendinden emin olmaktan başka nedir ki sevmek?
"Aşk, acı çekmeye başlamaktır." diye yazıyordu Stendhal: Aşk, 'acıya', amansız görünen bir güce katlanmaya iter insanı; âşık, yakaran biri konumundadır.