Tatar Çölü, Bir Bekleyişin Hikayesi.
Drogo bize sonucunu düşünmeden beklemeyi öğretti. Bundan belki de Tatar Çölü ve Bastiani Kalesi gibi bir yerde dahi anda kalmanın önemini çıkarabiliriz. Ve yine tüm yazgısına ve yaşadıklarına rağmen gülümsemek için tüm gücünü harcayan Drogo'dan görebiliriz vicdan rahatlığının katkısını. Belki benim çıkardığım, bu kitapta kesin olarak bulunmayan sembolik olgular sizin için bir şey ifade etmeyebilir ancak benim için çok değerliler. Bu kitap henüz yeni yılımın ilk kitabı ancak şimdiden bir sıralama yapcak olsam ilk sıralara koyacağım kitaplardan ve beni çok etlikeyen kitaplardan biri oldu. Kitabı heyecanla okudum, sayfalar âdeta bir suyun akışı gibi coşkulu ve heyecanlı geçti. Özellikle ben de kitabın sonuna geldiğimde, zamanın nasıl geçtiğinin yaşadığı anımsamalarla farkına varan Drogo gibi zamanın akış hızından şaşkın ve sersemlemiş bir şekilde buldum kendimi. Bana göre yazar zamanın akışını o kadar pürüssüz ve incelikle işlemiş ki; yaşanan benzerlikler, birbirini tekrarlayan günler, hayatlar... Belki de hepsi insanın yazgısı karşısındaki çaresizliğini anlatıyordu ancak unutulmamalı ki Drogo da her şeye rağmen sonunda gülümsemişti.