İnsan Nedir
Mark TwainYazar:
Mark Twain
Çevirmen:
Cansu Poyraz Karadeniz
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1906
Yayınevi:
Genç Destek Yayınları
Orijinal Adı:
What Is Man
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9786254410772
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
İnsan Nedir?
13,9bin okunmaDedalus Kitap · 1 Şubat 2023 · 136 s.
İnsan Nedir?
1.176 okunmaCan Yayınları · Mart 2022 · 112 s.
İnsan Nedir?
696 okunmaKarbon Kitaplar · Kasım 2023 · 137 s.
İnsan Nedir?
421 okunmaTutku Yayınevi · 2019 · 144 s.
İnsan Nedir?
420 okunmaFlipper Yayıncılık · Şubat 2020 · 144 s.
İnsan Nedir?
380 okunmaTurkuaz Yayınları · 2020 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İnsan nedir?
İnsan bir makinedir. İnsan bencildir. İnsanın yaptığı bütün davranışları kendi ruhunu tatmin etmek için yaptığı aşikardır.
Kitapta 'insan nedir' üzerine konuşan bir yaşlı ve genç adam vardır. Yaşlı adam insanın ne olduğunu açığa çıkarır. Kitap gerçekten bana çok şey kattı. Tavsiye ederim
İnsan'ın ne olduğunu asla böyle anlatan olmamışdı.1000Kitap
İnsan'ın ne olduğunu asla böyle anlatan olmamışdı. Muhteşem ötesiydi. Kitabı okurken hep akınızda dolaşan sorulara cevap buluyorsunuz. İnsanalara, hayata farklı tarafdan, farklı düşüncelerle bakıyorsunuz. Kitap sizde ebedi iz bıraka bilecek tarzda. Kitap yaşlı ve genç adamın dialoglarından ibaret. Ama dialog ne dialog!!! Kitap o kadar sürükleyici ki, ne zaman bitdiğini anlamıyorsunuz bile. Okuyun, okutturun.
Keyifli okumalar....
İnsan Nedir Hakkındaki İncelemem Değil İsyanımAlıntı
Kitaba çok heyecanlı başlamıştım, özellikle ilk bölüm heyecanımı tavan yaptırdı ta ki kitabın sürekli tekrara düştüğünü fark edene kadar... Yaşlı adam sürekli dış etkenler, dış öğrenim diyip diyip duruyor. Kitap boyu aynı şeyi tartışıyorlar, tüm diyaloglar sanki aynı şeyi söylüyor. Bundan dolayı neredeyse okuduğuma pişman olduğum bir kitap oldu.
Biz insanoğlu yanıltıcı isimler verdiğimiz bir takım nitelikler ile kendimizi etiketledik Aşk ,Nefret ,Hayırseverlik, Merhamet ,Hırs , Cimrilik ,İyilikseverlik gibi... Yani isimlere yanıltıcı anlamlar yüklüyoruz. Bunların hepsi kendini tatmin etme, kendini memnun etme biçimleridir, ancak isimler onları o kadar gizler ki dikkatimizi gerçeklerden uzaklaştırırlar.
Kitabın tüm özeti bu alıntı bence.
Diyalog şeklinde ilerleyen bu kitabın karakterlerinden olan genç adamla, "İnsan bir çok mekanizmadan oluşan bir makinedir." diyen yaşlı adam ile, insan denen varlığı bir masaya yatırıp, tüm insani ve ahlaki yapısını en ufak ayrıntısına kadar didik didik didikledik ; böldük ,dağıttık desem abartmış olmam sanırım.
Twaın insan hareketlerinin ,davranışlarının altında yatan bir çok şeyi , aslında hep kendisi için yaptığı ,hiç kimsenin kendini bir başkası için feda etmediği gerçeğini okurun yüzüne çarpıyor. Kişilerin eylemlerinin altında yatan esas nedenin , içimizdeki efendiyi rahatlatmak adına olduğunu söyleyen Twain, insanın ne olduğunu yaratılışına, kalıtımlarına, yaşam alanına ve ilişkilerinin ona yüklediği etkilerede bağlıyor.
Zihnin sadece bir makine olduğunu ve üzerinde hiç bir etkimiz olmadığını , yapısının yasası gereği her şeyi dış etkenlerin sağladığını okuyunca benim devrelerde yanmaya başladı.Ben bir makineysem bu normal dimi
Kitabın en can alıcı konularından biri de (Vicdan)dı. Twain ,"Vicdan insanın içindeki bağımsız hükümdar ,insanın efendisi olan mutlak hükümdardır. Her türlü vicdan vardır, çünkü her türden insan vardır ."diyerek bir kez daha anlatımı ile büyülüyor. Ve fedakârlık...Neye göre peki ? Kendine göre yine di mi ? Yalnız Twain bu kelimenin sözlükte bulunmasını dahi doğru bulmuyor. Haklıda bence. Çünkü kimse sizden fedakârlık yapmanızı
Bu kitabı bir sahaftan almıştım.İçeriği hakkında hiç bir bilgim yoktu tavsiye de almamıştım üzerine. İnsan ruhunu anlatan,davranışların arkasındaki esas sebebi açığa çıkaran kitapları oldum olası çok sevmişimdir.Bu kitapta tam da o cinsten ama anlatım dili, kurgusu diğerlerinden epeyce ilginç.Kitap baştan sona iki adamın karşılıklı diyalogları halinde devam ediyor. Bir çeşit münazara etkisi var. Kitabın şuana kadarki tabuları yıkmak gibi bir niteliği olduğundan ben neredeyse her sayfasında vay be dedim . İnsanları anlamlandırmayı ,onları yakınlarından değil de şöyle bir uzaktan geniş perspektifle incelemek isterseniz bu kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum .
Dikkat! Kitap içerisinde bize sunulan fikirlerden bahsetmiş bulundum. Bunu spoiler olarak değerlendirenler olabilir. Bu yüzden uyarıda bulunuyorum.
Barış Özcan ağabeyimizin tavsiye ettiği bu kitabı okumuş bulundum.
İnsanın 'sadece makine' olduğunu savunan yaşlı amcamız ile genç arkadaşımızın diyalog savaşı ile karşılaştım kitapta. İlk sayfasını okurken nereye soktun beni Barış abi, desem de hemen sonrasında açtı kitap kendini bana.
Ben ayfaları çevirdikçe sayfaların bana çevirdiği sorular aklıma tokat atmaya başladı. Yaşlı amcanın, "insanın kendi kendine fikir üretemeyeceği, bütün fikirleri dışarıdan sağladığı" gibi bir fikri vardı. Ben bunun doğruluğunu düşünürken, "İnsanların kendi üzerinde hak iddia edemeyeceğini" de söyledi. Oturup bunları not aldıktan sonra devam ettim. "İnsanın başarısı kendine ait değildir, sadece yapısına ve dışarıdan bunu şekillendiren etkilere aittir." İşte biraz kafam almaya başlamıştı, bunun ilk hipotezle bağlantısı vardı.
Ben daha bunları sorgularken yeni bir tokat daha geldi amcadan. 'İnsanı bir şey yapmaya iten tek bir dürtünün olduğunu ve bunun da -ruhunu tatmin etme dürtüsü- olduğunu' söyledi. "Başkasına yardım ederken bile önce kendi ruhumuz için yaparız." Vay be! Biz nasıl insanmışız?
Kitabın devamında amca yukarıda ki söylediklerini örneklerle açıkladı. O zaman daha da tatmin oldum. Sonra, insanın içindeki bu dürtünün eğitilmesinden bahsetti. Çokta güzel bir tembihi vardı.(syf69) Hayatımda aldığım en değişik tembih diyebilirim. Ben kendimi eğitmekle savaşırken bir de içimdeki dürtü çıktı başıma.
Kitabın sonlarına yaklaşırken; 'aklın insandan bağımsız olduğunu ve insana itaat etmediğini' de öne süren amcanın, bunları bir de yemek tarifi verir gibi rahat anlatmasını da görmüş bulundum. Yok artık daha neler! Ne işe yarıyoruz o
Azıcık spoiler.
Şöyle bir soru sorsam:
Kendisinin fedakâr, merhametli, cömert, hayırsever, ahlaklı... olduğunu düşünen var mı?
Bir daha düşünsün derim.
Ya da
"Ahlaklı olduğumuzu düşündüğümüz her eylem kendi ruhumuzu rahatlatmak,
yaptığımız tüm fedakâr davranışlarımızın altında yatan neredeyse tek duygunun bencillik olduğunu" söyleseler,
Ne derdiniz?
Yazar, "İnsan nedir?" sorusuyla kaliteli tespitlerinin yanı sıra farkında olmadığımız bencilliklerimizi ve neden bir makineden fazlası olmadığımızı açıklıyor.
Baktığım penceremi daha da genişleten yer yer değiştiren bu kitap insana dair birçok doğru sanılanı yıkıyor. Ben beğendim ve epeyce notlar aldım.
Biz makinelerin de daha bilinçli makineler olması adına...
Açıkçası kendimizi daha fazla kandırmadan bu kitabı okumalı !..
...
Mark Twain bu kitabı ilk yazdığında adını; "Mutluluk Nedir?" olarak kendisinin de üye olduğu 'Evening Club' topluluğuna sunmuş fakat metni oldukça soğuk ve olumsuz karşılayan üyeler, metinde sunulan fikirlerden dolayı Mark Twain'i kınamışlardır.
Mark Twain cevap olarak;
"Bana insanlığın haysiyetini çekip almaya çalıştığımı söylediler ve ben de bunu başaramayacağımı, zira insanlığın sahip olmadığı bir niteliği ondan çekip almanın mümkün olmadığını söyledim."
Kitap, iki adam arasında geçen, insanı okurken kara kara düşündüren bir münakaşa biçiminde yazılmış.
Y.A: Yaşlı adam; her şeyi görmüş geçirmiş, her soruya karşı bir cevabı olan biraz da alaycı karaktere sahip, 'buna da mı cevabın var bir dur be adam' dedirten Heredot Cevdet kıvamında biri.
G.A: Genç adam; verilen cevaplara; 'yahu tamam adam güzel konuşuyor ama şuralardan da sorular sorsana kardeşim!' diyeceğiniz Mark Twain'in muhtemelen; okuyucunun da bu konu üzerinde düşünmesini istediği için; heyecanlı ve deneyimsiz biri olarak tasarladığı bir karakter olarak bize sunuluyor.
Kitabı okurken hayatımda aldığım kararlara dönüp dönüp bakmama sebep olan o vicdan azabının bir nebze olsa da akıp gittiğini hissettim.
Sonuçta ben bir makineydim, ahkakım yoktu, kendi düşünceme sahip değildim ve onu yönetemezdim...
İncelemenin bu kısmından sonrası, kitabın içinde yer alan tartışma konularının başlıklarını içermektedir.
Spoiler olmadığını düşünsem de farklı düşünen arkadaşlarıma saygıyla bu uyarıyı yapmam gerektiğini hissettim. Dikkat ve dikkat!
● İnsan neden bir makinedir?
● İnsan kendi başına neden fikir üretemez?
● İnsan kendisi ve kendisine dair hiçbir fikri üzerinde neden hak iddia edemez?
● İnsan tüm eylemlerini ruhunu tatmin etmek için yapar. -Her şey aslında kendi iyiliğimiz içindir.
● Her şey insanın öz iyiliği içinse bunun
Kitap ikili konuşma şeklinde başlıyor yaşlı adam ve genç adam şeklinde tüm kitap soru cevap olarak sürüp gidiyor. Basit sorulardan derin ve felsefik sorulara doğru bir ilerleme oluyor . Mantıklı sorular ve mantıklı cevaplar . Ben kitabı sevdim hem akıcı olduğu için hem sürükleyici bir kitap ayrıca sayfa sayısı az olduğu için bir çırpıda okudum herkes tavsiye edebilirim.Anlam arayanlar için güzel .
《 İ N S A N N E D İ R ? 》Felsefe-Düşünce
"Kafamda kentsel dönüşümler" ♪♫♪♫ ...diyebileceğimiz bir kitap olduğunu söyleyerek başlamak isterim. Bu kitap ile yazar bizleri, "İnsan Nedir?" sorusu üstüne felsefi tartışma platformuna davet ediyor. Kitap, biri yaşlı diğeri genç iki karakterin diyaloglarından oluşuyor. Genç olan öğrenmeye,sorgulamaya meraklı, gerektiğinde eleştirel konuşurken; yaşlı adam sinir bozucu sakinliği ve her söylenene ispatıyla açıklamalar getiriyor. Bazen de,sorularla genç adamı cevabı bulmaya yönlendiriyor.
İnsan nedir? Neye benzer?
Yazar insanı, bir çok parçadan oluşmuş makineye benzeterek başlıyor. Elbette; insanı, birbirinden farklı parçaların beden ve ruhta birleşerek birbirini tamamlamasıyla oluşmuş makineye benzetebiliriz. Kendi kendine çalışan makine var mıdır? İlla ki dışarıda bir müdahale gerekir çalışması için.. Yazar da burada, insanın sadece parçaların birleşmesiyle oluşmuş biyolojik bir varlık olmadığını; duygusal, sosyal, kültürel açılardan çevreyle şekillendiğini anlatıyor.
İnsan bedensel olarak fiziki organlara sahipken; ruh olarak da latifeler dediğimiz manevi organlara sahiptir. Bedensel olarak besinlere ihtiyacımız olduğu gibi, ruhumuzun da besinlere ihtiyacı vardır. Biz farkında olarak ya da olmayarak ruhumuzu besleriz. Ruhun iyilikle beslenmesi güzel yolları seçmeye sebep olurken; kötü beslenme ruhun kanserine yol açar ve kötü yolları seçmeye sebep olur. Bu anlamda bireyin tek başına bir şey üretemediğini söylüyor. Eylem ve düşüncelerini, mizacına ek olarak, çevreden öğrendikleriyle sentezlediğini anlatıyor. Eğer bu öğrenilenler eğitim ile yapılırsa, insanın olabileceği en iyi noktaya geleceğini söylüyor. Her bir temanın ayrıntısını, kitapta ispatlar ve örneklerle açıklıyor.
Sinir bozucu olsa da zaman zaman hak verdiğim diğer bir nokta; insanın
Yazar Hakkında
Mark TwainYazar · 56 kitap
Mark Twain (asıl adı Samuel Langhorne Clemens) 1835'te ABD'nin Missouri eyaletine bağlı çok küçük bir köy olan Florida'da doğdu. Dört yaşındayken Clemens ailesi başka bir küçük köye, Mississippi ırmağı kıyısındaki Hannibal'e yerleşti. Esnaflık ve avukatlık yaparken politikaya atılan babası on bir yaşındayken ölünce Samuel okuldan ayrılıp bir matbaada çırak olarak çalışmak zorunda kaldı. Ardından ağabeyinin çıkardığı Hannibal Journal adlı yerel gazetede dizgiciliğe başladı. Aynı gazeteye ve Boston'da çıkan mizah dergisi The Carpet-Bag'e mizah yazıları yazdı. Dizgicilikten sıkılınca dört yıl boyunca Mississippi nehrinde çalışan buharlı gemilerden birinde kaptanlık yaptı. Abisiyle batıya gitti; gazete muhabiri olarak çalışmaya başladı. Mark Twain adını ilk kez 1863'te mizahi bir gezi yazısında kullandı. 'Mark Twain' (İngilizcede 'ikiyi işaretle') geminin dibe oturmaması için gerekli su derinliğini ölçen bir gemici terimiydi. 1867'de ilk kitabı The Celebrated Jumping Frog of Calaveras County(Calaveras İlinin En Hızlı Sıçrayan Kurbağası) yayımlandı. 1870'te kısa ve özlü bir biçimde yaptığı konuşmalarıyla ününü tazeledi. Aynı yıl evlenerek Connecticut'ta Hartford'a yerleşti, üç kızı oldu. Çocuklar ve gençlere yönelik en iyi romanlardan biri sayılan Tom Sawyer'ın Maceraları'nın ardından başyapıtı Huckleberry Finn'in Maceraları'nı yazdı. 1880'lerde bir dizgi makinesine yatırım yaptı ama iflas etti. Kitaplarının geliri ve birçok ülkede yaptığı konuşmalarla borçlarını ödeyebildi. 1906'da başladığı otobiyografisini bitiremeden öldü.
Başlıca yapıtları: Tom Sawyer'ın Maceraları (1876); Huckleberry Finn'in Maceraları (1884); Adem ile Havva'nın Cennet Günlüğü (1905); Çalınan Taç(1881), Yurtdışında Bir Serseri (1880) , Mississippi'de Yaşam (1883).
