İnsan Nedir?
Mark TwainYazar:
Mark Twain
Çevirmen:
Emrah Serdan
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
Mart 2022
İlk Yayın Tarihi:
1906
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
What Is Man?
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789750756603
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
İnsan Nedir?
13,9bin okunmaDedalus Kitap · 1 Şubat 2023 · 136 s.
İnsan Nedir?
1.176 okunmaCan Yayınları · Mart 2022 · 112 s.
İnsan Nedir?
696 okunmaKarbon Kitaplar · Kasım 2023 · 137 s.
İnsan Nedir?
421 okunmaTutku Yayınevi · 2019 · 144 s.
İnsan Nedir?
420 okunmaFlipper Yayıncılık · Şubat 2020 · 144 s.
İnsan Nedir?
380 okunmaTurkuaz Yayınları · 2020 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
《 İ N S A N N E D İ R ? 》Felsefe-Düşünce
"Kafamda kentsel dönüşümler" ♪♫♪♫ ...diyebileceğimiz bir kitap olduğunu söyleyerek başlamak isterim. Bu kitap ile yazar bizleri, "İnsan Nedir?" sorusu üstüne felsefi tartışma platformuna davet ediyor. Kitap, biri yaşlı diğeri genç iki karakterin diyaloglarından oluşuyor. Genç olan öğrenmeye,sorgulamaya meraklı, gerektiğinde eleştirel konuşurken; yaşlı adam sinir bozucu sakinliği ve her söylenene ispatıyla açıklamalar getiriyor. Bazen de,sorularla genç adamı cevabı bulmaya yönlendiriyor.
İnsan nedir? Neye benzer?
Yazar insanı, bir çok parçadan oluşmuş makineye benzeterek başlıyor. Elbette; insanı, birbirinden farklı parçaların beden ve ruhta birleşerek birbirini tamamlamasıyla oluşmuş makineye benzetebiliriz. Kendi kendine çalışan makine var mıdır? İlla ki dışarıda bir müdahale gerekir çalışması için.. Yazar da burada, insanın sadece parçaların birleşmesiyle oluşmuş biyolojik bir varlık olmadığını; duygusal, sosyal, kültürel açılardan çevreyle şekillendiğini anlatıyor.
İnsan bedensel olarak fiziki organlara sahipken; ruh olarak da latifeler dediğimiz manevi organlara sahiptir. Bedensel olarak besinlere ihtiyacımız olduğu gibi, ruhumuzun da besinlere ihtiyacı vardır. Biz farkında olarak ya da olmayarak ruhumuzu besleriz. Ruhun iyilikle beslenmesi güzel yolları seçmeye sebep olurken; kötü beslenme ruhun kanserine yol açar ve kötü yolları seçmeye sebep olur. Bu anlamda bireyin tek başına bir şey üretemediğini söylüyor. Eylem ve düşüncelerini, mizacına ek olarak, çevreden öğrendikleriyle sentezlediğini anlatıyor. Eğer bu öğrenilenler eğitim ile yapılırsa, insanın olabileceği en iyi noktaya geleceğini söylüyor. Her bir temanın ayrıntısını, kitapta ispatlar ve örneklerle açıklıyor.
Sinir bozucu olsa da zaman zaman hak verdiğim diğer bir nokta; insanın
İnsan nedir?
İnsan nedir? En büyük mucit mi, sağduyulu mu, iyi mi, kötü mü, yardımsever mi yoksa bencil mi? Hayatımızdaki insanları nasıl tanımlarız? Ya da kendimizi nasıl anlatırız. Biz nasıl bir insanız?
Mark Twain der ki insan hiçbir şeyi üretmemiştir bu hayatta. Her şey insana dışarıdan gelmiştir. İnsanın zihnine bir şeyler dışarıdan yerleşir ve insan da ortaya yeni şeyler çıkarır. Ama bu fikir aslında ona ait bile değildir.
İnsanlar önce kendini düşünür. Bu konuda ona o kadar katılıyorum ki. Vicdanlı bir insan bile yoktur. “Vicdanımız başkalarına yaşattığı acının farkına varmaz, ta ki bize acı çektirene kadar. İstisnasız her durumda, başkasının acısını katiyen umursamayız, çektiği acı bizim rahatımızı bozana dek.” İnsanların yaptıkları iyilikler kendi çıkarlarıyla çelişsin, yine de yaparlar mı? Hiç sanmıyorum.
İnsan önce kendini düşünür, kendi rızasının olduğu şeyleri yapar. Bir hırsız çalarken kendi razıdır buna. O da öyle mutlu eder kendini. Aslında insanın önce kendi mutluluğunu önemsediğini çok güzel anlatıyor Mark Twain.
Yardımların da kötülüklerin de insanın kendini rahatlattığını anlatıyor. Sevgi, nefret, iyilik, kötülük, hırs, öfke.. Bütün duyguların kaynağının insanın kendi içinde olduğunu anlatıyor. İnsan ne ile mutlu oluyorsa, ne ile kendi rızasını alıyorsa o duyguyu seçiyor.
İnsanların yaptığı iyiliklerin tek nedeni sevilme ve taktir edilme isteğidir. İyi insanlar sevilir, bu bir kuraldır. Kötüler sevilmez. Toplum bizi bazı şeyleri yapmaya iter. Mark Twain de bunu anlatıyor aslında.
İnsanların zihni ondan bağımsızdır. İnsan zihnini kontrol edemez, zihin neyi düşünmek isterse neyle meşgul olmak isterse onunla ilgilenir. Bir şeyi düşünmeye kendimizi çok zorlasak bile bunu başaramayız. Aynı şekilde bir şeyi düşünmemeyi de bir yere kadar başarırız.
Eser, yaşlı bir bilge ile genç bir adamın karşılıklı konuşmaları üzerinden “insan nedir?” sorusuna yorumlarla ve karşı çıkışlarla cevap arıyor. Bu kitap ilk basıldığında sadece 250 nüsha basılmış, çünkü yazar bu kitabın çok fazla eleştirileceğinden korkmuş. Bu kitapta savunduğu fikirleri vaktiyle savunduğu zaman "insanlığın haysiyetini çalmak" ile suçlanmış, yazar ise insanın zaten sahip olmadığı bir şeyi, onun elinden alamayacağını söylemiş. Eser yüz sayfaydı ama dönüp dönüp çoğu cümleyi baştan okudum.
Kitabın özet cümlesi olarak“ fedakarlıkların, iyiliklerin amacı sevilmek; sevilmenin istenmesinin sebebi ruh ve arzuları, istekleri tatmin etmek” derdim.
Çok etkilendiğim , başucu kitabı olabilecek bir eserdi. Benim için Küçük Prens, İnsan Neyle Yaşar, Ermiş ayarında açıp açıp okuyabileceğim bir kitap. O koca koca egolarımızı yazar öyle güzel söndürüyor ki...
Kısaca bahsetmek gerekirse; insanın hiç bir düşünceyi kendi üretmediğini, dış etkenlerden etkilenerek fikir geliştirdiğini, içimizde bir efendi olduğunu (sanırım İslamiyette nefs denen şeyden bahsediyor); herşeyi onu memnun etmek için yaptığımızı, tek düşünen varlık olmadığımızı; hayvanların da düşündüğünü, sadece bizim daha nitelikli düşündüğümüzü ispatlarla örneklerle anlatıyor. Kocaman evrende bir toz olduğumuzu ama seçilmiş tür olduğumuzu düşünerek nasıl aptallık yaptığımızı yüzümüze vuruyor yazar. Çok etkileyici...
Kitapla ve sevgiyle...
Hepimiz birer makineyiz.
Puan vermedi·112 syf.·
2024 47. kitabı
İnsanın birçok mekanizmadan oluştuğunu iddia eden, yazarin doğuştan geldiğini söylediği mizacin; eğitim ve çeşitli dış etkilerin ( Ben onlara dıj güçler dedim istemsizce ) bir araya getirdiği içindeki Ben'i tatmin etmeye çalışan varlık olarak yorumladım.
İnsanın bir bukalemun olduğunu, her şeyin dışarıdan gelen etkilenimlerle yapıldığını gel gelelim bu Dış Güçlerin ne olduğunun anlatilmaması insanı biraz yoruyor. Bir de adagi yukarı her sorunun cevabı yine yere çıkıyor "İnsanın kendi ic tatmini."
Beğendiğim taraf: Yazar, karşı tarafın sorduğu soruları yine sorular sorarak Sokrates gibi cevaplıyor, artıları eksileri ortaya döküp okuyucuya kararı bırakıyor. Herkese iyi okumalar :)
İnsan Doğasının Derinlikleri1000Kitap
Mark Twain’in İnsan Nedir? eseri, insan doğasının hem derinliklerine inen hem de mizahi ve düşündürücü bir dille sunulan eşsiz bir yapıt olarak öne çıkar. Twain, okuyucuya insanın zayıflıklarını, erdemlerini, tuhaflıklarını ve içsel karmaşıklıklarını ustalıkla gösterir; aynı zamanda hikâyeyi akıcı ve sürükleyici kılarak düşünsel bir yolculuğa çıkarır.
Kitap, insanın kendi doğasıyla ve çevresiyle ilişkisini sorgulayan bölümlerle örülüdür. Twain, karakterlerin davranışlarını ve toplumun insan üzerindeki etkilerini zekice analiz eder. Karakterler, hem günlük yaşamın sıradan detaylarında hem de hayatın temel sorunlarında kendilerini ve başkalarını keşfederler. Bu keşifler, okuyucuya insan olmanın doğası, ahlaki sorumluluklar ve içsel çatışmalar hakkında derin düşünceler sunar.
Hikâyede Twain’in mizahi ve eleştirel üslubu, insanın hem komik hem de trajik yanlarını ön plana çıkarır. İnsan doğasının karmaşıklığı, karakterlerin seçimleri, hataları ve başarıları üzerinden örülür. Her olay, okuyucuyu insan olmanın anlamını sorgulamaya iter; karakterlerin içsel monologları ve toplumsal gözlemlerle hikâye boşluk bırakmadan ilerler.
Öne çıkan temalar arasında insanın doğası, etik ve ahlak, özgür irade, toplumsal etkiler ve kişisel sorumluluk vardır. Twain, karakterlerinin deneyimleri üzerinden, insanın kendi hatalarıyla yüzleşmesini, öğrenmesini ve olgunlaşmasını gösterir. Bu süreç, hem düşündürücü hem de ilham verici bir yolculuktur.
insanın karmaşık doğasını anlaması, kendisi ve toplumla barışık bir şekilde yaşaması ve yaşamın sunduğu fırsatları değerlendirerek bilinçli seçimler yapması gerektiğidir. Twain’in anlatımı, okuyucuyu hem güldürür hem de derin bir farkındalık yaratır.
İnsan Nedir?1000Kitap
Yaratilanlarin en şereflisi diye bildiğimiz insanın bir başka boyutunu bu kitapta görmüş olduk;
Kitapta yaşlı bir adamla genç bir adamın konuşmasında Yaşlı adamın İnsanın bir makineden fazlası olmadığını iddia etmesiyle başlayan karşılıklı diyaloglarini anlatır.
Yaşlı adam;
İnsanın tek bir dürtüsünün olduğunun ve bunun kendi ruhunu hoşnut kılmak oldugunu,
insanın bir makineden ibaret olduğunu ve hiçbir davranışında kişisel bir bilinç olmadığını savunur.
Sadece bu cümleye bakınca önce nasıl olur ne saçma bir benzetme dedim. Okudukça yaşlı adamın her dediğine sanki içimi okur gibi cevap veren Genç adam zaten kafamdaki sorulari her seferinde soruyordu. Böylece kendi sorularimin cevabını onun sorularinda bulabiliyordum. Tuhaf bir sekilde yaşlı adamin çoğu cevapları tatmin ediciydi. Yani kitabi okudukça aslinda adam ne kadar da doğruyu söylüyor demeye başladım.
Çünkü aslında kastettiği makine bizim bildiğimiz gibi değil. İnsanı dış etkiler(toplum, yaşadığı çevre, tarihi vb) hareket ettirir, yönetir, yönlendirir.. bu yönüyle bir makineye benzetiyor. Kastettiği şeyi kitabi okudukça anlam bulmaya başlıyor... Bundan dolayıdır ki sözü uzatmadan geri kalanını okumaniza bırakıyorum..
Vicdan mı, Konfor mu? Twain’in İnsana Attığı Çalım1000Kitap
“Beşikten mezara insanın yaptığı her şeyin ilk ve en önemli amacı tektir: kendi huzurunu ve manevi rahatlığını elde etmek.”
Mark Twain bu cümleyi öyle bir ortaya bırakıyor ki, insan ister istemez kendi hayatına dönüp bakıyor: Yaptığım şey gerçekten “iyi” olduğu için mi, yoksa ben içim rahat etsin diye mi?
Kitap boyunca Twain, insanı övmek yerine adeta ince ince “deşiyor.” İyilik yapıyorsun… ama aslında kendini iyi hissetmek için. Fedakarlık yapıyorsun… ama içsel huzurun için. Yani özetle Twain diyor ki: “O kadar da kahraman değilsin, biraz sakin ol.”
İtiraf etmek lazım, okurken yer yer “yok artık” diyorsun ama bir yandan da içten içe “adam haklı olabilir mi?” şüphesi kemiriyor. En rahatsız edici tarafı da bu zaten: seni başkalarından çok kendinle yüzleştiriyor.
Kitap bittikten sonra yaptığım en basit şeyde bile bir iç ses belirdi “Bunu gerçekten neden yaptın?” Twain sağ olsun, insanın iç muhasebe sistemini ücretsiz aktive ediyor.
Kısa, net ve biraz da alaycı bir metin. Okuması kolay, kabullenmesi zor. Ama bir kere okudun mu, insanı eskisi kadar saf bir yerden okuyamıyorsun.
Kitabın yazılma hikayesi de çok farklı ama cazip kalması için burada bahsetmek istemiyorum. Okunmasını tavsiye ederim.
İnsan Nedir? —Bir makine mi?Felsefe-Düşünce
Gelin Mark Twain 'in yazmış olduğu 
İnsan Nedir? 'i inceleyelim.
Elimde Can Yayınlarından çıkan 106 sayfalık bir baskı var. Çevirisi de gayet kaliteli, tercih edilebilir.
Kitapta konu biri genç diğeri yaşlı iki adamın diyalogları üzerinden işleniyor. Tıpkı 
Sokrates'in Savunması 'ndaki gibi bir anlatı söz konusu. Yaşlı adamın düşüncelerimiz ve yaratılarımız üzerinde hiçbir hak edemeyeceğimiz çünkü özünde yapılan girdilere göre -hangimiz olursak olalım- aynı çıktıyı verecek bir makineden farksız olduğumuz yönündeki düşünceleri üzerine odaklanıyoruz. "Benim düşüncem", "benim tasarımım", "benim meziyetim" dediğimiz şeylerin ne kadarının bize ait olduğunu -olmadığını- okuyoruz. Benlik, özgür iradenin varlığı, içgüdü, vicdan gibi kavramlarla çalışıyoruz.
Kitabın kişiyi düşünmeye, sorgulamaya iten yanının yanı sıra düşüncelerinizi, bakış açınızı değiştirebilen bir yapısı var. Kitabı bıraktığınızda dahi yazılanlar kafanızın içinde dönüyor; günlük olaylarda bile o yazılanları tespit etmeye, kitaptaki öğretiyle bağdaştırmaya başlıyorsunuz. Ve sizi ister istemez o bahsettiği yere getiriyor. Bu açıdan biraz etki edici ve biraz korkutucu bir eser.
Geçen sene bu zamanlarda kendime ait dediğim hiçbir fikrim olmaması düşüncesi ile resmen kafayı yiyordum. Kendi kendime konular bulup sürekli o konularda bilgi edinerek bir görüş oluşturma, benim düşüncem diyebildiğim bir yargıya varma çabasında kendimi hırpalıyordum. Çevreme baktığımda sanki herkesin kendi düşünceleri var ben de onlardan duydukça böyle bir derleyip kendi düşüncem diye yutturuyorum onu gibi geliyordu. Kitabı okurken bu düşüncelerimi hatırladım ve bu düşünceler yerini bir makine olup olmadığım konusundaki yeni düşüncelere bıraktı. Yaşlı adamın insanın bir makine olduğu fikrini mantıklı bulmama rağmen içimdeki inkarcı cılız sesi de
Mark Twain 'in yazmış olduğu İnsan Nedir? 'i inceleyelim.
Elimde Can Yayınlarından çıkan 106 sayfalık bir baskı var. Çevirisi de gayet kaliteli, tercih edilebilir.
Kitapta konu biri genç diğeri yaşlı iki adamın diyalogları üzerinden işleniyor. Tıpkı Sokrates'in Savunması 'ndaki gibi bir anlatı söz konusu. Yaşlı adamın düşüncelerimiz ve yaratılarımız üzerinde hiçbir hak edemeyeceğimiz çünkü özünde yapılan girdilere göre -hangimiz olursak olalım- aynı çıktıyı verecek bir makineden farksız olduğumuz yönündeki düşünceleri üzerine odaklanıyoruz. "Benim düşüncem", "benim tasarımım", "benim meziyetim" dediğimiz şeylerin ne kadarının bize ait olduğunu -olmadığını- okuyoruz. Benlik, özgür iradenin varlığı, içgüdü, vicdan gibi kavramlarla çalışıyoruz.
Kitabın kişiyi düşünmeye, sorgulamaya iten yanının yanı sıra düşüncelerinizi, bakış açınızı değiştirebilen bir yapısı var. Kitabı bıraktığınızda dahi yazılanlar kafanızın içinde dönüyor; günlük olaylarda bile o yazılanları tespit etmeye, kitaptaki öğretiyle bağdaştırmaya başlıyorsunuz. Ve sizi ister istemez o bahsettiği yere getiriyor. Bu açıdan biraz etki edici ve biraz korkutucu bir eser.
Geçen sene bu zamanlarda kendime ait dediğim hiçbir fikrim olmaması düşüncesi ile resmen kafayı yiyordum. Kendi kendime konular bulup sürekli o konularda bilgi edinerek bir görüş oluşturma, benim düşüncem diyebildiğim bir yargıya varma çabasında kendimi hırpalıyordum. Çevreme baktığımda sanki herkesin kendi düşünceleri var ben de onlardan duydukça böyle bir derleyip kendi düşüncem diye yutturuyorum onu gibi geliyordu. Kitabı okurken bu düşüncelerimi hatırladım ve bu düşünceler yerini bir makine olup olmadığım konusundaki yeni düşüncelere bıraktı. Yaşlı adamın insanın bir makine olduğu fikrini mantıklı bulmama rağmen içimdeki inkarcı cılız sesi de
Selamlar. Amerikalı yazar Mark Twain Bu eseri kaleme aldıktan sonra basılmaya hazır hale gelip gelmediğinden bir türlü emin olamamış. Ve anonim olarak yayımlanmış. Okurken de hak verdiğim üzere epey de tartışma yaratan bir kitap olmuş kendisi.
Kitabın içerisinde bir yaşlı amcamız ve bir genç adam var. İkisinin karşılıklı diyaloglarından oluşan bu kitap, insanın ne olduğunun tartışması aslında. Yaşlı adam insanı bir makineye benzetiyor. Kendi kendine fikir üretemeyeceğine, her şeyin dışarıdan geldiğine, insanın hiçbir şeyin kaynağı olmadığına değiniyor. Onun tek vazifesi ruhunu hoşnut kılmak ve kendinden razı olmaktır diyen yaşlı amcamızın tam tersini düşünüyor genç adam. İnsanın üstün olduğuna diğer canlılarla bir tutulamayacağına inanıyor. Vicdana, iradeye, özgürlüğe de değiniyor kitap. Aslında kısa olmasına rağmen kafa yorulacak felsefik bir kitap. Bazı satırları okurken düşünmek gerekiyor üstüne.
Bu tarz kitapları sevenler için öneriyorum. Keyifli okumalar.
Yazar Hakkında
Mark TwainYazar · 56 kitap
Mark Twain (asıl adı Samuel Langhorne Clemens) 1835'te ABD'nin Missouri eyaletine bağlı çok küçük bir köy olan Florida'da doğdu. Dört yaşındayken Clemens ailesi başka bir küçük köye, Mississippi ırmağı kıyısındaki Hannibal'e yerleşti. Esnaflık ve avukatlık yaparken politikaya atılan babası on bir yaşındayken ölünce Samuel okuldan ayrılıp bir matbaada çırak olarak çalışmak zorunda kaldı. Ardından ağabeyinin çıkardığı Hannibal Journal adlı yerel gazetede dizgiciliğe başladı. Aynı gazeteye ve Boston'da çıkan mizah dergisi The Carpet-Bag'e mizah yazıları yazdı. Dizgicilikten sıkılınca dört yıl boyunca Mississippi nehrinde çalışan buharlı gemilerden birinde kaptanlık yaptı. Abisiyle batıya gitti; gazete muhabiri olarak çalışmaya başladı. Mark Twain adını ilk kez 1863'te mizahi bir gezi yazısında kullandı. 'Mark Twain' (İngilizcede 'ikiyi işaretle') geminin dibe oturmaması için gerekli su derinliğini ölçen bir gemici terimiydi. 1867'de ilk kitabı The Celebrated Jumping Frog of Calaveras County(Calaveras İlinin En Hızlı Sıçrayan Kurbağası) yayımlandı. 1870'te kısa ve özlü bir biçimde yaptığı konuşmalarıyla ününü tazeledi. Aynı yıl evlenerek Connecticut'ta Hartford'a yerleşti, üç kızı oldu. Çocuklar ve gençlere yönelik en iyi romanlardan biri sayılan Tom Sawyer'ın Maceraları'nın ardından başyapıtı Huckleberry Finn'in Maceraları'nı yazdı. 1880'lerde bir dizgi makinesine yatırım yaptı ama iflas etti. Kitaplarının geliri ve birçok ülkede yaptığı konuşmalarla borçlarını ödeyebildi. 1906'da başladığı otobiyografisini bitiremeden öldü.
Başlıca yapıtları: Tom Sawyer'ın Maceraları (1876); Huckleberry Finn'in Maceraları (1884); Adem ile Havva'nın Cennet Günlüğü (1905); Çalınan Taç(1881), Yurtdışında Bir Serseri (1880) , Mississippi'de Yaşam (1883).
