“Çok değiştin…”
Evet, değiştim.
Çünkü geldiğim noktada değişmemek, değişmekten daha zor hale geldi.
Artık aynı yerden bakmıyorum; dolayısıyla aynı yerden konuşmam da mümkün değil.
İnsan görüş açısını değiştirdiğinde sadece cümleleri değil, anlamları da değişir.
Ben insanları değiştirmeye çalışmadım.
Önce bilincimi değiştirmeyi hedefledim.
Bilinç değişince bakış değişti,
bakış değişince seçimler,
seçimler değişince de hayat.
Kısacası;
Ben aynı kişi değilim.
Ama ilk kez kendime bu kadar yakınım.
(a.ka)
Merdüm-dîdem...
Ne güzel bir hitap.
İnsan bazen birini sever, bazen bir yeri, bazen de bir hatırayı.
Öyle sever ki onu artık gözleriyle görmez sadece; gözlerinin içinde taşır.
Merdüm-dîdem der eskiler.
Gözümün bebeği.
Bakışımın merkezinde duran, kalabalıklar arasında kaybetmekten korktuğum, gözümü çevirdiğim her yerde izini bulduğum şey...
Yasemen Birses