Bir Mucize Olsun
Oturuyorduk öyle... o vardı, ben vardım. Bir de sessizlik vardı. Sonra birden kaldırdı kafasını... Gözlerimin içine baktı... Ben onunkilere bakamadım. Zaten hiç bakamazdım”Eğer” dedi, “insan... canını sevdikleri için feda edemeyecekse bir gün... Aldığı her nefes haramdır... Yediği ekmek haramdır... içtiği su haramdır...” Sonra kalktı gitti, ben kaldım. Düşündüm epey. O haklıydı... Hayat varsa... Onun da bir anlamı varsa... Ölümün de bir anlamı olmalı diye düşündüm... Sonra daha çok düşündüm. Bu dünyada başımıza gelen en güzel şey ölmek diye düşündüm. Çünkü zaten hepimiz ölmek için doğuyoruz. Demek ki ölüm yaşamın kendisi... Tamam kabul, güzel bi hayatım olmadı. Can yaktık, vurduk da vurulduk da... Boğazımıza kadar günaha da battık. Ama en azından Adam gibi Sevdik. Benim de şu hayattan kârım bu oldu. Eskiler “uçurum”a boşuna “yar” dememişler. İşte az sonra yârim için, şu derin yardan geçiyorum. Değersiz canım aşka feda olsun. Az sonra ölümüm bütün hayatımı anlamlı kılacak... Unutmayın... Ölüm haktır , sevgi baki. Hadi Eyvallah. Kalın sağlıcakla...
Y
