Orhan
@Komorhan
Fedakarlıkları hak ettiği saygıyı asla görmeyecek olanlar adına içinde bir öfkenin yükseldiğini hissediyordu.
Reklam
Yetişecek trenler vardı. Yaşayacak hayatlar vardı.
Hepimiz, kendimizi bir başkasından daha iyi olduğumuza inandırmak zorundaydık.
Bu ezici varoluştan sıyrılmak ve kurtulmak gibi bir ihtimal yoktu, artık huzur bulacağı hiçbir yer yoktu.
Hayatında ilk kez ayakları ağırdı, sanki birisi ayakkabılarına çimento dökmüştü.
Reklam