Büşra
@Korphoula
19 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İnsan, Allah'ı idrak edişinde, yalnızca teşbihe başvurursa müşrikliğe düşmüş olur. Teşbihi gözardı edip de kuvvetle tenzihi yeğlerse, bu sefer de bütün yaratılmış alemin ilahi tabiatını inkar etmiş olur. Kelime/ilke olarak kabul edilmesi gereken en doğru tutum "Tevhid" dir. Tenzih'in temsilcileri yahudiler ile Teşbih'in temsilcileri hıristiyanlar, ancak Tevhid'de buluşurlarsa gerçek manada Allah'a kulluk edebilirler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Cebrail, Allah'ın rahmetinin ilk müjdeci rüzgarı, diriltici soluğu, dölleyici nefesidir. Bu nefes ancak "nefsini Meryem'e dönüştürmüş" olanlara üflenir. Ve "nefslerini Meryem yapamayanlar ise İsa'yı (mana çocuğu/veled-i kalb) doğuramazlar."
Değişmez bir ilke olarak Allah daima rahmetini indirmeden, o rahmetin habercisi olan bir ön müjde gönderir. Bu gerçek Kur'an'ın diliyle şöyle verilir:
"Yaklaşan rahmetinin önünde müjdeci olarak rüzgarları gönderen O'dur. Yağmur yüklü bulutlar toplandıklarında onları çorak bölgeye doğru sürükleyip bu yola su indirelim ve böylece her türlü ürünün yeşerip boy vermesini sağlayalım diye. Ölüleri de işte böyle dirilteceğiz; belki düşünür ders alırsınız." A'raf 7/57
Aslında hakikat penceresinden baktığımızda, varlık sahnesinde adamak, aldanışın/vehmin bir başka adıdır. Neyin sahibisin ki onu adamaya kalkışıyorsum? Kimin malını, kimin mülkünde, kime bağışlıyorsun? Ganiyy-i Muhtefi'nin bir nefesinde dediği gibi:
"Sen ancak bir fakirsin. Ne verirsin ki Rabb'a?
Vehmen varlık vermişsin, beden denilen kaba."