Armand, "Ben çocuklara tahammül edemiyorum. " diye homurdandı. "Çekirge kuşu gibiler. Kafasız, yerinde durmayan, küçük baş belaları. "
Mireli, parmağını adama doğru salladı. "Çocukları sevmediğini sanıyorsun," dedi, "ama aslında onlardan korkuyorsun. O sinsi ufaklıklar bir kalbin olduğunu anlar da onu çalarlar diye ödün kopuyor."