Hem zaten artık yasaların, kanun ve mahkemelerin hiçbir hükmü kalmamıştı memlekette. Mahkeme salonlarında oyun oynuyorduk sadece. Belki de hepimiz sonu gelmez bir oyunun figüranlarıydık ve aslında tek bir oyun kurucunun bize biçtiği hayatları yaşıyorduk.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Türküler, insanlar dertlerini anlatmak için uzun uzun zahmet etmesin, anlatmak için yorulmasın, onların yerine birileri konuşsun, kederlerini dünyaya haykırsın diye vardı belki de.
Sonsuzluğa yazılmak için her aşığın kapısında bekleyen ölüm aralarından birini almış, geride belli belirsiz bir seda bırakmıştı ve şimdi onlara susmak denen eski bir teselli kalmıştı.