Kübra Güzey

Kübra Güzey
@Kubr99
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış .
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"... İnsanı en yakın akrabaları kalpsizce vurduktan sonra yabancılar vurmuş ne çıkar?..."
kâmran...·Kitabı okuyor
Evet, al, sarı, beyaz, reçel kavanozları . Araları nda sadece yeşil yok. Artık aklıma bile getirmediğim Kâmran’ın o kadar nefret ettiğim gözleri, beni yeşil renge garez ettirdi.
madem aklına bile gelmiyordu o zaman nasıl oldu da bir reçel kavanozunda onun gözleri düştü zihnine ordan da satırlara?·Kitabı okuyor
Çalıkuşu
(...)Hiç böyle şey olur mu? Ben, öteki zalim için hiç üzülüyor muyum? Onu hiç aklıma getirdiğim oluyor mu?
Sayfa 98 - zalım dediği kişi Kâmran·Kitabı okuyor
Çalıkuşu
Kâmran, ben sadece senden değil, senin olduğun yerlerden de nefret ediyorum.
Sayfa 90·Kitabı okuyor
Çalıkuşu