İçimde çok büyük bir ağlamak var. Bir ağacın altında oturarak hem kendime, hem bütün insanlara, hem börtü böceğe, kurda kuşa. Bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum."
İçimdeki kız çocuğuna bir söz vermiştim. onu hiç üzmeyecek birisini bulacaktım öyle biri tabi ki de mümkün değil üzse bile telafi edecek biri. Belki de bulurum
Çocuklara yetişkin gözüyle bakanlara o kadar kırılıyorum ki. Adı üstünde çocuk düşecek kalkacak yara alacak belki yeri gelecek hatalar yapacak bilerek ve isteyerek saygıyı unutmadığı sürece düşmesi de kalkması da yara alması da gayet normal. Bunları Biz yetişkinlerde yapıyoruz önemli olan her durumda yanında olmayı bilmesi ona sarılmak, onu yargılamamak düştüğü için. Çünkü çocuk zihninde sadece bedensel yaralar vardır bizim onlara o anlarda nasıl davrandığımız ise ruhsal yaralar bırakır. Ne olursa olsun merhametli ebeveynler olun. Bilinçaltınızı kişiliğinizi geliştirmeden asla anne baba olmayın. Çünkü anne baba olmak bir çocuğu dünyaya getirmek değil ona güzel bir hayat sunabilmek. Ruhuna kalbine geleceğine güzel de okunabilmekten geçer bu. Hiçbir çocuk yetiştiğinde aç kalışını bir sorun olarak görmüş hiçbir yetişkin görmezsiniz. Değer görmemiş duyguları önemsenmemiş görülmemiş anlaşılmamış hep ruhuna zarar veren yaraları hatırlar. Lütfen iyi bir ebeveyn ve kendini gerçekten geliştirdikten sonra anne baba olmaya karar verin Çünkü bir insan bir hayat büyüteceksiniz. Çocuklarınızı kendinizden uzak duracak duruma getirecek kadar bilinçsiz ebeveynler sağlıksız çocuklar yetiştirir. Lütfen bilinçli ebeveyn olduktan sonra anne baba olmaya karar verin. Hiçbir çocuğun ruhuna zarar verecek kadar merhametsiz kalmayın