Zeliş

Zeliş
@Kulilk34
Ben bu çağın Nilgün Marmarasıyım +4
Ben hiç kötü olmadım.Cüzdanımda hep en sevdiklerimin resmini sakladım,Çantamda kitaplar taşıdım,en çok da bir insanı anlamak için yordum kalbimi. Ben kalbimde ben nefesimde hep şiirleri taşıdım şiirle yaşattım kalbimi. Acılı sokakların başkentiydi kalbim
Reklam
Ben sevdiklerimin getirdiği gülleri papatyaları ve sevdiklerimin vesikalık fotoğraflarını kitaplarımın arasında saklamayı çok seviyorum kendime yalnızca onlara dair anılar biriktirmek onlara kitap okurken dahi gülümsemek, bakmak gülüşüne sarılmak huzur veriyor yüreğime
Yoruldum ayaklarımdan işte, tırnaklarımdan, gölgemden, saçlarımdan, yoruldum işte insan olmaktan. pablo neruda
Ansızın gözlerimi dolduran tüm meselelerden iyileşmek istiyorum..bir daha incinmemek üzere
çocuğunuza doktor avukat polis olmaktan önce iyi bir insan olmayı öğretin.Öğretmeni görünce günaydın demeye çekinen, konuşmaya utanan,ceketini ilikleyen, soru sormaya utanan, hata yapınca özür dilerken elleri titreyen, geç kalırken bile yüzü kızaran öğrencilerdik. Öğretmenlerimiz bizi eğitim anlamında geliştiren geleceğimizi güzelleştiren örnek aldığımız kişilerdi ve hep de bu böyle olmalıdır. Nasıl bir nesil yetişiyor? Bizde geçtik o sıralardan öğretmeni zarar görünce oturup ağlayan öğrencilerdik. O öğrencilerden okul basıp öğretmeni bıçaklayan öğrencilere.. Yazık.. Hem de çok yazık.. çocuklarınızı nasıl yetiştirdiğinize dikkat edin. Sınır çizmeyi saygıyı öğretin. Bizde öğrenci olduk ailemiz öğretmenlerimizi eti senin kemiği benim diye tembihlerdi. Şimdi sen benim çocuğuma karışamazsın uyanamazsın deniliyor. Sen o çocuğa hata yaptığında yaptığı hataya rağmen o çocuğun arkasında durursan o çocuk senin eserin olur
Reklam