"Önemi yok,onu öldüreceğim!"
"Ne diyorsun sen,küçük;babanı mı öldüreceksin?"
"Evet,yapacağım bunu. Başladım bile. Öldürmek,Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır. Onu yüreğimde öldüreceğim,artık sevmeyerek... Ve bir gün büsbütün ölecek."
"Çocukların yatma saati geldi."dedi.
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor,ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla,aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.
"... Neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?"
"Sen ne yapıyorsun ki?"
"Kimseden hiç bir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum."