Aşkın manası sarmaşıktır luğatta,
Önce kalbi sarar sonra taşar bedene,
İstemeden büyür ve yakar bir humma gibi,
Taa nefse varır aşk ve onu da yakar,
Nefis yandıkça küçülür o küçüldükçe büyür aşk,
Sonra mantığı sarar ve söker atar onu,
Mantıktan daha mantıklı bir taht kurar,
Ama bu mantığı anlayamaz insan mantığı,
Eee insan bilmediğine düşmandır mantıksızca,
Sonra yok olur aşık o maşuktur artık,
Ama bir o kadar vardır o,
Nasıl ki mecnun iki kere yok oldu ama var hala...
MÜTEHARRİ