Kürşad Taşkın
@KursadTaskin
“GELGEÇ ÇIKMAZI” kitabının yazarı
dr.com.tr/kitap/gelgec-ci...
7 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
#gelgeççıkmazı
︎
Reklam
Amatör bir yazarın, eseri usta işi kurgulaması…1000Kitap
Kitap, yedi konu başlığı altında her konunun altında bir deneme yazısı ve bir de öykü yazıdan oluşmaktadır.
İnsan, çoğu zaman geçip gidenlerle yaşar; bazen de geçemediği bir yerde kendine takılır.
Gelgeç Çıkmazı, ahlakla hayat arasına sıkışmış insanların iç seslerine kulak veren deneme ve öykülerden oluşur.
Bu metinler, iyi insan olmanın hala mümkün olup olmadığını sormaktan vazgeçmeyenler için yazıldı.
Bazen insan, geçip gidenle değil... İçinde kalanla yaşar.1000Kitap
Puan vermedi·70 syf.··
Beğendi
·2026 27. kitabı
·1 saatte okudu
·Okunma: 04 Mayıs 2026 00:00
Kürşad Taşkın'ın Gelgeç Çıkmazı, tam da bu hissin etrafında dolaşan bir kitap. Ahlak, insan olmak, sevgi ve nefret, hayat, saygı, umut, arkadaşlık... Hepsi üzerine kısa ama düşündüren metinler var. Ve sonra o harflerle anılan hikâyeler...
( K.,S.,N.,U...) İsimleri yok ama hisleri çok tanıdık. Sanki yazarın hayatından kopup gelen küçük parçalar gibi.
Okurken en çok şu his kaldı bende: Bazı çıkmazlar gerçekten geçici değil. İnsan, en çok kendisiyle karşılaştığı yerde durup düşünmek zorunda kalıyor.
Bu kitap bende bir iz bıraktı. Sessiz, ama derin.
Gelgeç çıkmazı
Kendi Labirentinde Kaybolanlar İçin: Gelgeç Çıkmazı
Bazen "gelir geçer" dediğimiz şeyler gelir ama bir daha hiç geçmez ya, işte o anlarda yolun bittiğini düşünürüz.
Ama kitap başka bir şey söylüyor: "Çıkmaz, bazen yol değil insandır..." Aslında bütün mesele kendi içimizde düğümlenip kalmamızda.
Yazar ; K-S- N-U gibi sadece baş harfleriyle bıraktığı o isimsiz insanları anlatırken aslında kırılganlıklarımızı önümüze serimiş. Mahallenin sıcak ama insanı bir yandan da boğan dar havasında, kayıp bir cüzdanın peşinde geçmişini arayan bir adamı ya da hiç konuşmadan dünyaları paylaşan dostları okuyoruz.Kısa az sayfalı bir kitap ama sorduğu soru net:
"Neden bazı doğrular zamanla yanlışa dönüşür...
Hikayelerde hüzünlü bir hava, karakterlerin kendi içlerine sıkışıp kalmışlığı var. Ama insanı çaresizliğe sürüklemiyor dik durmayı şu cümleyle destekliyor ;Dünya, iyi kaldığımız ölçüde iyi bir yer olur" ve bazen o çok aradığımız "sevgi, hiçbir şey söylemeden gelir."
Yazarın "ahlak benim için pasif bir antrenmandır" ve bu idman, görünmeyen anlarda başlar deyişinde çok önemli bir gerçeklik var. Hakikaten de Hakiki iyilik, alkış toplandığında değil, bazen kimsenin görmediği bir seçimi sessizce yaptığındır..
Bana göre kitap Kendi içindeki çıkmazlarda yönünü kaybetmiş, yorgun herkes için bir çırpıda okunacak sıcacık bir dertleşme...
Ahlâk, doğruyu anlatmak değil; yanlış yapma ihtimali varken geri durabilmektir.
Umut, yarının kusursuz olacağına inanmak değil; yarına ulaşmayı kabul etmektir.
Küçük başarı kırıntılarının toplamıdır aslında mutluluk.